پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٠ - ٢ ابراهيم بن محمد همدانى

١. ابراهيم بن عبده نيشابورى‌

شيخ، او را از اصحاب حضرت امام هادى عليه السّلام و از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام برشمرده است. كشّى ذكر كرده: كه امام حسن عسكرى نامه‌اى به اسحاق بن اسماعيل نوشت و در آن براى ابراهيم بن عبده سلام فرستاده و براى گرفتن حقوق شرعيه به وى وكالت داد. آن حضرت او را با نامه‌اى به سوى عبد اللّه بن حمدويه بيهقى فرستاد كه در آن آمده است:

امّا بعد، ابراهيم بن عبده را به نزد تو فرستادم تا همه مناطق از جمله منطقه تو حقوق واجبى كه از آن من، بر گردن شماست به او بدهيد، من او را ثقه و امين خودم در نزد پيروانم در آن منطقه قرار دادم. پس بايد كه از خدا بترسند و مراقب اعمال خود باشند، و حقوق را بپردازند. آنان در ترك اين كار و يا تأخير در آن هيچ عذرى نخواهند داشت. خداوند آن‌ها را به واسطه نافرمانى از اوليائش تيره‌روز نگرداند و به‌واسطه مهربانى كه من بر آنان دارم، بر آنان رحمت آورد- و تو را نيز با آنان- همانا كه خداوند وسعت‌دهنده و بخشنده است‌[١].

٢. ابراهيم بن محمّد همدانى‌

شيخ، او را از اصحاب حضرت امام رضا عليه السّلام، امام جواد عليه السّلام، و امام هادى عليه السّلام برشمرده است. كشّى گويد: او وكيل آن حضرت بود و به عمر خود چهل‌بار حجّ به‌جاى آورد. امام هادى عليه السّلام در نامه‌اى به او نوشته است:

حساب به دست من رسيد. خداوند از تو قبول كند و از آن‌ها راضى باشد، خداوند آن‌ها را در دنيا و آخرت با ما قرار دهد، من فلان مقدار دينار و فلان مقدار لباس براى تو فرستادم.

[١] . معجم رجال الحديث/ ١/ ٢٣٢.