پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٨ - اثر دوم رابطه اين امامتها با قضيه حضرت امام مهدى منتظر عليه السلام

داشتند، امّتى كه به تقدير الهى مى‌بايست امّتى شاهد و ميانه باشد كه عقب‌ماندگان خود را به حدّ او برسانند و پيشى‌گرفتگان بازگردند تا اين‌كه به اصول و معيارهاى آن رسيده، در نتيجه پرچم «لا اله الّا اللّه و محمّد رسول اللّه» در چهار گوشه زمين برافراشته شده، دين حقّ عليرغم اكراه كافران بر همه اديان پيروز و مسلّط گردد، مسأله اسلامى انتظار حضرت امام مهدى عليه السّلام و اعتقاد به‌وجود و ظهور آن حضرت و اصلاح امور جهان به‌دست آن حضرت را به‌گونه‌اى مطرح كردند كه به عنوان يك نقطه اساسى در اعتقادات اسلامى مطرح‌شده و به عنوان يكى از اصول تغييرناپذير دين اسلام معرّفى شود.

اهل‌بيت عليهم السّلام براى به‌پا داشتن اين اصل قرآنى كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله مبيّن آن بوده و اهل‌بيت آن حضرت بر آن اعتماد كرده و چون يك خطّ مشى اصولى و كلّى سعى در تثبيت آن در دل و جان مسلمانان داشتند، از هيچ كوششى فروگذار نكردند.

شاهد اين مطلب كتاب‌هايى است كه دانشمندان در رابطه با «ملاحم» يعنى اخبار غيبى مربوط به زمان غيبت و ظهور حضرت امام زمان عليه السّلام، به شكل قابل توجّهى در قرن اوّل و دوّم هجرى تأليف كرده‌اند.

نام حضرت امام مهدى عليه السّلام بيش از دو قرن قبل از ولادتش در فرهنگ اسلامى مى‌درخشيده، راويان اخبار، اهداف، ويژگى‌ها، نسب و هرچه را كه رابطه‌اى با ظهور آن حضرت داشته است نقل مى‌نمودند.

اين تبليغات به مدّت دو قرن و نيم ادامه داشته و مسلمانان همواره اين اخبار و روايات را شنيده و متون اين روايات را نسل بعد از نسل براى يكديگر نقل كرده، گاه حتّى اين روايات را به صورت مستقلّ جمع‌آورى و تأليف نموده‌اند.