پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٠ - اثر دوم رابطه اين امامتها با قضيه حضرت امام مهدى منتظر عليه السلام

از همين‌جا مى‌توان دريافت كه چه سرّى در عجله حكّام براى كشتن ثلث پايانى ائمّه دوازده‌گانه عليهم السّلام از اهل‌بيت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بوده است.

همچنان‌كه مى‌توان از همين روايت شريف دريافت كه چه سرّى در مراقبت شديد خلفا از اهل‌بيت عليهم السّلام وجود داشته، تا جايى كه حتّى در خانه آنان جاسوس گذاشته و به شكل گسترده‌اى از جاسوسان زن، براى دست‌يابى به كنترل دقيق و فراگير آنان استفاده مى‌كرده‌اند.

بلكه حال مى‌توانيم سرّ اين مطلب را كه امامان بعد از حضرت امام صادق عليه السّلام از زن‌هاى هاشمى و معروف و مشهور به دنيا نيامده‌اند كشف نماييم. چراكه اين امامان بزرگوار عليهم السّلام از كنيزانى پاك، عفيف و برگزيده به دنيا مى‌آمده‌اند، و براى همين مطلب مهم بود كه اين امامان بزرگوار هيچ‌كدام مولود ازدواجى رسمى و علنى نبوده‌اند. به همين دليل بود كه اين امامان پس از ولادت از سوى حتّى خواصّ و معتمدان از اصحاب اهل‌بيت عليهم السّلام چندان مورد توجّه نبوده‌اند.

تنها در زمانى حاكمان متوجّه اين فرزندان كه امامان آينده بودند مى‌شدند كه امام قبلى براى امامت او و مطرح كردن اسم او در ساحت جامعه به تدريج برنامه‌ريزى و مقدّمه‌چينى مى‌كرد، و بدين‌وسيله بود كه فرصت ترور و كشتن امام بعدى از حاكمان گرفته مى‌شد.

شاهد اين مدّعا اين است كه وقتى آن فرزند، مورد توجّه مردم واقع‌شده و جان‌ها و دل‌ها به سوى او گرايش پيدا مى‌كرد، تازه فتنه دائم دستگاه‌هاى دشمن در برابر او شروع به‌كار مى‌كرد.

ايّوب بن نوح گويد: به حضرت رضا عليه السّلام عرض كردم: ما خيلى اميد داريم كه صاحب اين امر، يعنى آن‌كس كه خداوند به دست او جهان را اصلاح‌