پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦ - بخش دوم برداشتهايى از شخصيت حضرت امام هادى عليه السلام

نازل گرديده است‌[١].

٧. احمد بن محمّد بن ابى بكر بن خلّكان گويد: ابو الحسن علىّ هادى فرزند محمّد جواد فرزند علىّ رضا عليهم السّلام يكى از ائمّه دوازده‌گانه است، كسانى در نزد متوكّل عبّاسى از او بدگويى كرده، گفتند شيعيان وى برايش اسلحه، نامه، و اسناد ديگرى مى‌فرستند كه در خانه او موجود است و او را برانگيخته‌اند تا در طلب حكومت برآيد. متوكّل نيز عدّه‌اى از مأموران ترك تبار خود را به سمت آن حضرت فرستاد. آنان شبانه و ناگهانى به منزل آن حضرت حمله كردند. امّا تنها صحنه‌اى كه با آن روبرو شدند اين بود: آنان امام هادى را در اتاقى دربسته يافتند درحالى‌كه جبّه‌اى مويين بر تن و پارچه‌اى پشمين بر سر داشته، رو به قبله آياتى از قرآن كريم را كه متضمّن وعده و وعيد الهى است زير لب ترنّم مى‌كرد. و در زير پايش فرشى جز سنگريزه و شن نبود[٢].

٨. عبد اللّه بن اسعد يافعى گويد: ابو الحسن علىّ هادى فرزند محمّد الجواد فرزند علىّ رضا فرزند موسى كاظم فرزند جعفر صادق، علوى حسينى، چهل سال زندگى كرد. وى مردى متعبّد و فقيهى پيشوا بود[٣].

٩. حافظ عماد الدّين اسماعيل بن عمر بن كثير گويد: و امّا ابو الحسن علىّ هادى فرزند محمّد جواد فرزند على رضا فرزند موسى كاظم فرزند جعفر صادق فرزند محمّد باقر فرزند على زين العابدين فرزند حسين شهيد فرزند علىّ بن ابى طالب، يكى از پيشوايان دوازده‌گانه است. وى پدر حسن بن على عسكرى است، او مردى عابد و زاهد بود كه متوكّل وى را به سامرا منتقل كرد.

او بيش از بيست سال و چند ماه در آن شهر سكونت گزيد و در سال ٢٥٤ ه. ق‌

[١] . مطالب السّؤول/ ٨٨.

[٢] . وفيات الاعيان/ ٢/ ٤٣٥.

[٣] . مرآت الجنان/ ٢/ ١٦٠.