پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٦ - ٧ حسن بن راشد
بسيار خدا را شكر مىگويم[١].
اين نامه نشانگر بلندى مقام ابن راشد در نزد امام هادى عليه السّلام مىباشد تا آنجا كه اطاعت و فرمانبردارى از او را با اطاعت از خود، و نافرمانى او را با نافرمانى از خود همراه نموده است.
٣. حضرت امام هادى عليه السّلام نامهاى براى ابن راشد و ايّوب بن نوح نوشته است كه در آن بعد از بسم اللّه و مقدّمه آمده است:
اى ايّوب پسر نوح، من تو را امر مىكنم كه از جرّوبحث زياد با ابو على كنارهگيرى و هر كدام از شما به آنچه به آن مأمور شدهايد قيام نموده، به امور مربوط به ناحيه خود بپردازيد.
چراكه اگر شما به مأموريتى كه به شما واگذار شده بپردازيد بهواسطه اين كار از مراجعه به من بىنياز مىشويد، و اى ابو على همچنانكه به ايّوب دستور دادم كه هيچگونه مالى از اهل بغداد و مدائن [كه منطقه مأموريت تو است] نپذيرد و از كسى از آنان براى ملاقات با من اجازه ملاقات نخواهد و هركه را كه از منطقهاى غير از منطقه او به نزد وى آمده به سمت وكيل همان ناحيه ارجاع نمايد، تو را نيز به مثل همين دستور دستور مىدهم كه به اين ترتيب هركدام از شما در منطقه خود به آنچه به آن مأمور شدهايد بپردازيد[٢].
ابو راشد مقام بسيار بالايى در نزد امام هادى عليه السّلام داشته و طبيعى است كه جز با تقوا و ورع و ديندارى شديد به اين مرحله و منزلت نرسيده است.
هنگامى كه ابن راشد از دنيا رفت، امام هادى عليه السّلام بر وى ترحّم كرده و براى وى طلب مغفرت و رضوان نمودند.
[١] . معجم رجال الحديث/ ٥/ ٣١٤.
[٢] . معجم رجال الحديث/ ٥/ ٣١٥.