پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٤ - ٧ حسن بن راشد
برشمرده است. از آنان كه هيچ طعن و ظنّى بر آنها وارد نمىشود، حضرت امام هادى عليه السّلام وى را به وكالت خود منصوب نموده و نامههاى چندى براى وى فرستاده است[١]. از جمله اين نامهها مىباشد:
١. نامهاى كه كشّى با سند خود از محمّد بن عيسى يقطينى نقل كرده است.
وى گويد: حضرت امام هادى عليه السّلام به ابو على بن بلال در سال ٢٣٢ ه. ق نامهاى نوشت كه در آن آمده بود:
شكر خداى را بهجاى مىآورم و بر محمّد پيامبر خدا و آل او كه درود و رحمت خداوند بر آنان باد درود مىفرستم، سپس، آگاه باش كه من ابو على حسن بن راشد را به جهت آشنايى با لياقتهايى كه وى از آن برخوردار بوده، كسى در آن بر وى مقدّم نمىباشد، بهجاى حسين بن عبدربّه برگزيده و منصوب نموده، او را امين بر اين كار دانستم، و مىدانم كه تو بزرگ منطقه خود هستى. بنابراين خوش داشتم كه فقط به تو نامه نوشته، با اين كار تو را گرامى دارم، پس بر تو باد كه از او [ابو على حسن بن راشد] اطاعت كنى، و تمام حقوق مالى كه بر گردن دارى به وى تسليم نمايى. همچنين پيروان ما را بر اين كار تشويق و ترغيب نمائى و آنان را به اين كار آشنا كنى تا بدينوسيله وى را كمك و يارى نمايى، كه اين بسيار كار خوبى است كه موجب رعايت حقّ ما شده و در نزد ما محبوب و دوستداشتنى است، و خداوند بهواسطه اين كار تو را جزا و اجر خواهد داد. همانا كه خداوند به هركس كه بخواهد مىبخشد، چراكه خداوند داراى عطا و جزا بوده، از رحمت خود هركس را بخواهد مشمول عطايايش مىنمايد. و تو با اين مسئوليت كه بر دوشت نهادم امانتدار خدا گرديدهاى. اين نامه را به خطّ خود نوشته، بسيار خدا را شكر مىگويم[٢].
اين نامه دلالت دارد كه ابن راشد از نظر وثاقت، امانت و فضيلت در سطح
[١] . رجال طوسى/ ٣٧٥.
[٢] . معجم رجال الحديث/ ٥/ ٣١٣- ٣١٤.