پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٤ - ٨ برآورده شدن دعاهاى آن حضرت

امّا نسبت به خصوص حضرت امام هادى عليه السّلام مى‌توان گفت مردم در عصر و زمان آن حضرت كسى را در عبادت، پرهيزگارى و سخت گرفتن بر خود در راه دين، به مانند آن حضرت نديده بودند. آن حضرت هيچ‌يك از عبادات مستحب و نوافل را ترك نمى‌كرد. آن حضرت همواره در ركعت سوّم از نافله مغرب سوره حمد را قرائت كرده و پس از آن اوّل سوره حديد را تا آنجا كه مى‌فرمايد: «وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ» قرائت كرده و در ركعت چهارم سوره حمد و آخر سوره حجرات را تلاوت مى‌فرمود[١].

٨. برآورده شدن دعاهاى آن حضرت‌

در كتاب‌هاى مختلف نمونه‌هاى زيادى از مستجاب شدن دعاى امام هادى عليه السّلام در نزد خداوند متعال ذكر شده است كه ما چند نمونه از آن را مى‌آوريم:

١. منصورى از عموى پدرش روايت مى‌كند كه گفت: به زيارت حضرت امام علىّ هادى عليه السّلام رفتم و به آن حضرت عرضه داشتم: مولاى من، اين مرد- متوكّل- مرا از كار بركنار كرده و رزق و روزى مرا قطع نموده و مرا به مشقّت انداخته است و تنها اتّهامى كه در اين رابطه به من وارد كرده است اين است كه مى‌داند من با شما در ارتباط هستم. وى از امام هادى عليه السّلام خواست تا در نزد متوكّل از او وساطت كند. امام هادى عليه السّلام در پاسخ او فرمودند: ان شاء اللّه به حاجت خود مى‌رسى، چون شب فرا رسيد فرستادگان متوكّل به در خانه او آمده و او را طلب كردند. وى به همراه آنان به سرعت به سمت متوكّل روانه‌

[١] . وسائل الشيعة ٤/ ٧٥٠.