پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٦ - ب - تغيير نامها

كس كه مجبور شده و [لى‌] قلبش به ايمان اطمينان دارد، و اين آيه‌اى است كه در قضيه عمّار بن ياسر رضى اللّه عنه نازل شده است. آنجا كه مشركان مكّه عمّار را به سختى شكنجه مى‌كردند تا وى حضرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را دشنام داده و او را ترك نمايد، تا دست از شكنجه او بردارند. عمّار بن ياسر پس از اين قضيه به نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله آمده، جريان را براى آن حضرت نقل كرد. پيامبر اكرم به او فرمودند: اگر آنان دوباره از تو چنين كارى خواستند تو نيز دوباره همان‌كار را انجام بده. امام هادى عليه السّلام اين دستورات را تنها از ترس كشف شدن فعّاليت‌هاى شيعه توسّط حكومت صادر نمى‌فرمودند، بلكه مراد آن حضرت تأكيد بر اين مفهوم اسلامى بود كه شيعه از بدو پيدايش، آن را مى‌شناخته و به جهت امتثال سفارشات ائمّه عليهم السّلام و قرآن كريم با آن آشنا بوده است.

ب- تغيير نام‌ها

امام هادى عليه السّلام در نامه‌هايى كه به يكى از اصحاب خود [سليمان بن حسن بن جهم‌] مى‌نوشتند وى را با عنوان زرارى مورد خطاب قرار مى‌دادند، در حالى كه طايفه اين شخص- كه از بزرگترين خاندان‌هاى شيعه و اصحاب ائمّه عليهم السّلام به‌شمار مى‌آمدند- به بنى جهم معروف بودند. لازم به ذكر است كه آن حضرت از اين جهت سليمان بن حسن بن جهم را زرارى مى‌ناميدند كه مادر حسن بن جهم دختر «عبيد بن زراره»، نوه «زرارة بن أعين» صحابى معروف مى‌باشد ابو غالب زرارى كه خود نيز يكى از اين خاندان است در رساله‌اش- كه در ميان علما به «رساله ابو غالب» معروف است- مى‌نويسد: امام هادى عليه السّلام بدين‌جهت اين لقب را براى سليمان بن حسن بن جهم كه از اصحاب آن حضرت بود به‌كار مى‌بردند كه با اين كار توريه كرده، او را از