پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٣ - پيامدها و خطراتى كه فرآيند تغيير فراگير را تهديد مىكرد

ساخته، پرداخته و پرورش داده باشد، تا بدين‌وسيله اين رهبرى جايگزين، بتواند در طول زمان و در مدّتى كه طبيعتا براى چنين كارى لازم است عمليات تغيير فراگير جامعه انسانى را ادامه داده، تا آنجا پيش برود كه رسالت اسلام به اهداف خود برسد. اهدافى خداوند متعال كه از پس فرستادن پيامبران و ارائه برنامه كامل الهى براى زندگى بشر آن را تعقيب مى‌كرده است.

پيامدها و خطراتى كه فرآيند تغيير فراگير را تهديد مى‌كرد

اسلام يك نظريه بشرى نبود تا حدود فكرى و تبلور مفاهيم آن از راه تمرين و تجربه به دست آمده باشد بلكه اسلام رسالتى الهى است كه در آن حدود احكام و مفاهيم، از پيش مشخص شده و با تشريعات عامّى كه از جانب خدا آمده از هرآنچه در نظريه‌هاى مشابه محتاج تجربه مى‌باشد، بى‌نياز گشته است، بنابراين، رهبرى چنين جريانى مستلزم دريافت كامل و مفصل رسالت الهى، و شناخت كامل از همه احكام و مفاهيم آن مى‌باشد، در غير اين صورت رهبر نظام محتاج الهام گرفتن از پيش‌فرض‌هاى ذهنى و فهم ارتكازى سابق خود خواهد بود كه سرانجامى جز شكست اين انقلاب فكرى نخواهد داشت.

به خصوص كه اسلام به عنوان آخرين دين آسمانى، مى‌بايست همواره در طول زمان پيش‌رفته و همه مرزهاى زمانى، جغرافيايى و قومى را درنوردد، و چنين هدف بلندى، به حاكم اسلامى- به عنوان ركن اساسى انقلاب- اجازه در پيش گرفتن روش تجربه و خطا را نمى‌دهد روش پراشتباهى كه در اندك مدت چنان رخنه‌اى در انقلاب ايجاد مى‌كند كه آن را با سقوط مواجه خواهد ساخت‌[١].

حوادثى كه پس از وفات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به وقوع پيوست دليل محكمى بر

[١] . بحث حول الولاية/ ٥٧- ٥٨.