پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٠ - مأموريت رسالى ائمه اهلبيت عليهم السلام

متناسب با تعدد روابط و جوانب و اولويت‌هايى كه براى آنان،- به عنوان رهبرانى بيدار و باكفايت كه قصد پياده كردن اسلام و حفظ و تضمين جاودانگى آن را براى همه بشريت دارند- حائز اهميت بود، به انواع گوناگونى تقسيم مى‌شود:

ائمه عليهم السّلام مسئول پاسدارى از ميراث گرانسنگ پيامبر عظيم الشأن اسلام صلّى اللّه عليه و آله و ماحصل زحمات طاقت‌فرساى او بودند كه در اين موارد بروز مى‌كند:

١. رسالت و شريعتى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از جانب خدا آورد كه در كتاب و سنت نمود پيدا كرده است.

٢. امتى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله با دستان مبارك خود آنان را ساخته و تربيت نمود.

٣. جامعه سياسى اسلامى كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله پديد آورد، يا همان دولتى كه پايه‌ريزى كرده و بنيان‌هايش را تحكيم نمود.

٤. رهبرى، كه خود به عنوان نمونه، عهده‌دار آن شد و از ميان اهل‌بيت پاك خود افراد لايقى را براى به ظهور رسانيدن آن پرورش داد. و اين‌كه گروهى از صحابه مركز رهبرى حكومت را- كه ائمه معصوم از جانب رسول الله صلّى اللّه عليه و آله براى تصدى آن و در ضمن تربيت امت انتخاب شده بودند- در انحصار خود درآورده بودند مانع از آن نمى‌شد كه آن بزرگواران تا سرحد امكان و تا آنجا كه شرايط و واقعيات موجود در جامعه به آنان اجازه مى‌داد در راه حفظ دولت اسلامى از خطر فروپاشى تلاش كنند.

همچنان كه سقوط دولت اسلامى به معنى تمام شدن كار و وانهاده شدن امت به حال خود نبود. بلكه ائمه عليهم السّلام حتى در اين شرايط نيز سعى در نجات امت مسلمان و حراست از اين شريعت الهى از خطر فروپاشى و اضمحلال كامل داشتند.