پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٣ - الواثق ٢٢٧ - ٢٣٢ ه

هادى عليه السّلام و ارتباط آن‌ها با آن حضرت صادر كرد به‌خوبى آشكار مى‌شود. به علاوه اين‌كه بعيد نيست او بدين‌جهت براى تعليم دادن امام در سنّ كودكى اقدام كرده باشد كه علم و دانش خدادادى امام را در اين سنّ كم، محو و كمرنگ كند. چراكه پيشتر، پدر امام هادى عليه السّلام يعنى امام جواد عليه السّلام را ديده بود كه در سنّ كودكى با علما و دانشمندان بزرگ زمان بحث و مناظره مى‌كرد و اين در حالى بود كه كسى به‌خاطر نداشت آن حضرت در نزد كسى درس خوانده باشد.

اين عجله‌اى كه معتصم درباره فرستادن معلّم براى امام هادى عليه السّلام از خود به خرج داد شايد اقدامى براى جلوگيرى از ظهور و بروز علم امام هادى و بر سر زبان افتادن نام آن حضرت و پرتوافشانى فضيلتش در نزد خاصّ و عام باشد. چراكه در اين صورت مى‌توانست هرظهور و بروز علمى كه از آن حضرت صادر شود را به آن معلّم و مربّى نسبت دهد.

امّا امام هادى عليه السّلام با اخلاق خوش و آرامش بى‌نظيرش توانست اين فرصت را از خليفه عبّاسى و دربار او بگيرد و دانش و امامتش را كه خداوند متعال براى او معيّن كرده بود براى همه مردم آشكار نمايد.

الواثق ٢٢٧- ٢٣٢ ه

وى هارون فرزند معتصم عبّاسى بود كه مادر او از روم بود. وى در ماه شعبان سال ١٩٦ ه. ق به دنيا آمد و در ربيع الاوّل سال ٢٢٧ ه. ق به خلافت رسيد. وى در سال ٢٢٨ ه. ق شخصى ترك تبار به نام اشناس را براى جانشينى خود انتخاب كرد و دو كمربند و يك تاج جواهرنشان بر او پوشانيد.

وى بسيار پرخور بود. تا جايى كه «ابن فهم» درباره پرخورى او گفته است: