پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٠ - امام جواد عليه السلام به هنگام شهادت پدر

پس از من ابو جعفر وصى من و جانشين من در ميان خاندانم است.[١]

٩. راوى روايت كرده است: «از دعبل بن على خزاعى شنيدم كه مى‌گفت:

قصيده خود را براى سرورم على بن موسى الرضا عليه السّلام خواندم ... امام عليه السّلام فرمود:

«يا دعبل، الإمام بعدي محمد إبني، و بعد محمد إبنه علي، و بعد علي إبنه الحسن، و بعد الحسن إبنه الحجة القائم المنتظر»؛

اى دعبل، پس از من، فرزندم محمد (جواد) امام است و پس از محمد فرزندش على و پس از على، فرزندش حسن (عسكرى) و پس از حسن فرزندش حجت قيام‌كننده منتظر امام است.[٢]

امام جواد عليه السّلام به هنگام شهادت پدر

ابو الصلت هروى مى‌گويد: «در حضور امام رضا عليه السّلام بودم كه حضرتش به من فرمود: اى ابو الصلت، وارد اتاقى شو كه قبر هارون در آن است و از چهار جهت آن خاك برگير و نزد من بياور.

روانه شدم و آنچه را حضرت خواسته بود فراهم كرده، آوردم. امام عليه السّلام كه در درگاه بود فرمود: [از] آن خاك به من بده.

خاك را به حضرت دادم و او پس از بوييدن خاك، آن را به كنارى افكند و فرمود: در اين‌جا (خاك) قبرى براى من حفر مى‌شود. سنگى پديدار مى‌گردد كه اگر تمام ديلم‌هاى موجود در خراسان را براى كندن آن فراهم آورند، ممكن نخواهد شد. آن‌گاه خاك بالاى سر و پايين پا را بوييد و همان سخن را بر زبان آورد. سپس فرمود: اين خاك را بده كه از تربت (مدفن) من است.

[١] . همان/ ٧٢.

[٢] . همان/ ٧٣ و ٧٦.