پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١٩ - ٩ نيايش در شكر خداى متعال

منت تو، پناهگاهى از آن نباشد. بار خداوندا، پروردگارا، ستم را در هم شكن و رشته‌هاى خودكامگى را بگسل، و بازار منكر [و كارهاى ناشايست‌] را بى‌رونق فرما، و آن‌كه از آن دورى مى‌كند، عزيز دار و بنياد ستمكاران را از ريشه بركن، و پس از فراوانى نعمت، جامه ناداشتن‌ها بر اندام‌شان بپوشان.

بار خداوندا، [آن‌گاه كه در خوابند] عذاب شبانه، شتابان بر آنان فرو فرست و بدبختى‌ها بر ايشان نازل گردان، و منكر را بميران تا ترسيده دل ايمنى يابد، و مصيبت‌زده و اندوه ديده قرار و آرامش گيرد، و گرسنگان سير شوند، و [حقوق و حرمت‌] بى‌كسان حفظ شوند، و رانده شده [از شهر و ديار] پناه يابد، و آواره از خانه و ديار گريخته [به سامان خود] باز گردد، و مستمند بى‌نياز شود، و پناه‌خواه در پناه [امن‌] قرار داده شود، و بزرگسالان مورد احترام قرار گيرند و خردسالان از ترحم و مهرورزى برخوردار شوند، و ستمديده عزت و استوارى يابد و ستمگر خوار گردد، و اندوه‌ها زدوده و دل‌تنگى‌ها برطرف شوند، و آزمون‌هاى سخت از پاى درافتند، و اختلاف‌ها نابود شوند، و دوستى و الفت جان گيرد، و دانش برترى يابد، و صلح و سلامت فراگير شود، و پراكندگى‌ها به جمعيت بدل شود، و ايمان، جان و قدرت گيرد، و قرآن خوانده [و بدان عمل‌] شود، به يقين تو همان پاداش‌دهنده‌اى كه عملى را تباه نكنى و منعم بسيار نعمت دهنده‌اى.

٩. نيايش در شكر خداى متعال‌

«بسم الله الرحمن الرحيم. أللهم لك الحمد على مردّ نوازل البلاء، و توالي سبوغ النعماء، و ملمّات الضرّاء، و كشف نوائب الّلأواء.

و لك الحمد ربّ على هنيى‌ء عطائك، و محمود بلائك، و جليل آلائك، و لك الحمد على إحسانك الكثير، و جودك الغزير، و تكليفك اليسير، و دفعك العسير.

و لك الحمد يا ربّ على تثميرك قليل الشكر، و إعطائك وافر الأجر، و حطّك مثقل‌