پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٣ - ٤ زمينهسازى براى امامت زودهنگام حضرت هادى عليه السلام

آن حضرت به شاعر معروف، دعبل بن على خزاعى بود. دعبل مى‌گويد: «به حضور [امام رضا] عليه السّلام رسيدم. آن حضرت فرمود تا به من هديه‌اى بدهند، آن را گرفته، اما حمد خدا را نگفتم. آن حضرت به من فرمود: چرا خداى را سپاس و حمد نگفتى؟

بعدها بر ابو جعفر وارد شدم و آن حضرت دستور داد تا هديه‌اى به من داده شود. چون آن را گرفتم گفتم: الحمد للّه.

ابو جعفر فرمود: تربيت شدى (نيكو فراگرفتى) ...[١]

اين داستان و موارد مشابه آن، اوج توجه و عنايت امام عليه السّلام را نسبت به تكامل فرهنگى و معنوى پيروان خود نشان مى‌دهد.

٤. زمينه‌سازى براى امامت زودهنگام حضرت هادى عليه السّلام‌

از ديگر وظايفى كه امامان معصوم عليه السّلام به يك اندازه نسبت به آن مسئول و مأمور بودند، آشنا كردن مردم با امام پس از خويش و فراخواندن به پذيرش امامت او بود. اين بزرگان كه امام جواد عليه السّلام نيز همانند آنان به انجام مسئوليت پاى‌بند و متعهد بود و همان راه را مى‌پيمود، مسأله امام پس از خويش را در ميان مسلمانان مؤمن و طلايه‌دار، ترسيخ كرده، بدان دعوت مى‌كردند. در اين مبحث به مواردى از موضوع جانشينى كه مى‌بايست توسط امام حاضر مطرح و در ميان افراد مؤمن استوار مى‌شد بيان مى‌كنيم:

الف) «خيرانى» از پدرش نقل كرده است كه گفت: «بنا به وظيفه خدمت كه بر عهده من گذارده شده بود، ملازم خانه ابو جعفر عليه السّلام بودم. «احمد بن محمد

[١] . كشف الغمة ٢/ ٣٦٣.