پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٨ - على بن مهزيار

دوم: پيوند و ارتباط او با امام جواد عليه السّلام بود. او همان‌سان كه به امام رضا عليه السّلام پيوسته بود و ارتباط داشت، با امام جواد عليه السّلام نيز رابطه تنگاتنگى داشت.

ابن بزيع از امام جواد عليه السّلام رواياتى در زمينه احكام شرعى نقل كرده است. وى از امام جواد عليه السّلام خواست پيراهنى [كه خود بر تن مى‌كرد] به او بدهد تا آن را كفن خويش قرار دهد و امام جواد عليه السّلام پيراهنى براى او فرستاد.[١]

احمد بن ابى عبد الله برقى‌

او ابو جعفر، فرزند محمد بن خالد بن عبد الرحمن بن محمد بن على برقى است. شيخ طوسى زمانى او را با نام احمد بن محمد بن خالد برقى و از اصحاب امام جواد عليه السّلام خوانده و در جايى ديگر او را با نام احمد بن ابى عبد الله برقى ياد كرده و از اصحاب امام هادى شمرده است.[٢]

يكى از نوشته‌هاى بلندآوازه و ماندگار علامه بزرگ، برقى كتاب «المحاسن» اوست. اين كتاب مرجع مورخان، جغرافى‌دانان، شرح‌حال‌نويسان و محدثان بود كه اين مطلب خود بهترين گواه بر عظمت و گستردگى دامنه دانش، روايت و اطلاعات اوست. برقى از بزرگان عالمان شيعه و افراد مورد اعتماد امام جواد عليه السّلام و امام هادى عليه السّلام بود.[٣]

على بن مهزيار

على بن مهزيار درخشانترين اصحاب امام جواد عليه السّلام و در تقوا و فضل و

[١] . حياة الامام محمد الجواد عليه السّلام/ ١٦٤.

[٢] . سيد محمد صادق بحر العلوم، مقدمه كتاب المحاسن.

[٣] . همان‌جا.