پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٩ - ١ امام جواد عليه السلام در مصاف پديده تشكيك در امامت

بخش دوم امام جواد عليه السّلام و نيازهاى گروه صالحان‌

در اين بخش چند موضوع مورد بررسى قرار مى‌گيرد:

١. امام جواد عليه السّلام در مصاف پديده تشكيك در امامت‌

امام جواد عليه السّلام در سنين كودكى بار مسئوليت امامت به حق مسلمانان را بر دوش كشيد و در اين منصب به انجام وظيفه الهى خويش پرداخت. وجود رهبر و امامى خردسال پديده تازه‌اى نبود كه پيش از او عيسى بن مريم عليه السّلام در گهواره به مقام رسالت رسيد. اگرچه مسأله امامت زودهنگام امام جواد عليه السّلام بى‌سابقه نبود، اما پديده تشكيك، برخى از دوستداران اهل بيت عليهم السّلام و معتقدان به امامت آنان پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را فراگرفته بود و آنان از چگونگى امكان رسيدن خردسالى به امامت از خود پرسش‌هايى مى‌كردند. امام جواد عليه السّلام توانست با دانش، حكمت و كارآزمودگى، پرسش‌هايى كه در اين‌باره مطرح مى‌شد و نيز آنچه در اذهان خلجان داشت، اما بر زبان رانده نمى‌شود، پاسخ گويد.

جانشينى كودكى نه ساله به جاى پدر و به عنوان خليفه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله براى برخى از پيروان اهل بيت عليه السّلام پرسش‌انگيز و شك‌آفرين بود. البته پرسش‌هاى آنان در زمان حضرت رضا عليه السّلام توسط آن حضرت و در قالب‌