پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٢ - ١ ميراث تفسيرى

معطوف منشأ اين دانش‌ها كنيم و دريابيم چنين دانشى از امامى عليه السّلام به دست ما رسيده كه از بدو تولد تا آغاز امامتش- كه به يك دهه نمى‌رسيد- آن‌چنان در عرصه دانش درخشيده است، بى‌ترديد آن را چالشى آشكار با حريفان و مدعيان دانش خواهيم يافت.

در بحث‌هاى گذشته به گوشه‌هايى از تراث علمى امام جواد عليه السّلام اشاره شد و در اين بخش و به منظور كامل كردن مطلب و نيز اتمام بحث به موارد ديگرى از اين درياى ژرف كه بخشى از زندگى علمى امام جواد عليه السّلام را نشان مى‌دهد مى‌پردازيم.

١. ميراث تفسيرى‌

الف) از داوود بن قاسم جعفرى نقل شده است كه گفت: «به ابو جعفر عليه السّلام گفتم: فدايت گردم، معنى «صمد» چيست؟

فرمود: السيد المصمود إليه في القليل و الكثير؛ [صمد] سرور و مهترى است كه در [نيازها و مسائل‌] خرد و كلان بدو رجوع شود [و جز او گشايشگرى نباشد]».[١]

ب) نيز از او نقل شده است كه گفت: «از ابو جعفر ثانى عليه السّلام پرسيدم: معنى «واحد» چيست؟

فرمود: «الذي اجتماع الألسن عليه بالتوحيد، كما قال الله- عز و جل- «وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ؛[٢]

همانى است كه زبان‌ها بر يگانگى‌اش متفق هستند و خداى- عز و جل- مى‌فرمايد: «اگر از آنان بپرسى: آسمان‌ها و زمين را چه كسى آفريد؟ قطعا خواهند گفت: آن‌ها را خداى آفريد.

[١] . كافى ١/ ١٢٣.

[٢] . لقمان/ ٢٥.