پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٩ - ٢ نيايش براى طلب درگذشتن از لغزشها

به طلب امان و گذشتت تشويق و ترغيب كرد.

بار پروردگارا، گناهانى دارم كه انواع انتقام پيش رو دارد، و لغزش‌هايى از من سرزده است كه از ديدگان بنيان‌سوز پنهان نمانده است و هم از اين جهت و براساس داورى عادلانه‌ات سزاوار عذاب دردناك هستم، و به دليل ارتكاب چنين گناهان و لغزش‌هايى مستحق كيفر نابودكننده مى‌باشم. [هم با بودن اين گناهان كه‌] سنگينى آن كمرم را شكسته و مرا از كشيدن بار آن‌ها خسته كرده، ترس آن دارم كه اجابت [دعاى‌] من به تأخير افتد، و مانع برآورده شدن حاجتم گردد، و خواسته‌هايم را باطل (بى‌اثر) گرداند و رشته رسيدنم به خواهش‌هايم را بگسلد، اما هنگامى كه به بردبارى‌ات در مورد خطاكاران، و گذشتت از گناه‌كاران، و رحمتت نسبت به عصيانگران نگريستم، با اعتماد و وثوق بر تو توكل كرده به سويت آمدم، و خويش را در درگاه تو افكندم (قرار دادم)، و از اندوهم به تو شكايت آوردم، و برطرف شدن اندوهى كه مستحق آن نيستم و گشايش غصه‌اى كه نه سزاوار آنم از تو مى‌خواهم [و هم‌] به درگاه تو درخواست گذشت مى‌كنم و از تو درخواست گذشت دارم و به تو- اى سرورم- اعتماد و وثوق دارم.

بارخداوندا، با گشايش بر من منت گذار، و با آسان گرداندن راه نجات، بر من تفضل فرما، و با مهربانى‌ات به راه [راست‌] هدايتم نما، و با قدرت خود از [پيمودن‌] راه كج بازم دار، و با گذشتت از زندان اندوه رهايى‌ام بخش، و به رحمتت مرا از بند اسارتم وارهان، و با رضايت خويش بر من تنعّم كن، و با احسانت مرا از وجودت بهره‌مند ساز، و از لغزش‌هايم درگذر، و گرفتارى‌ام را برطرف فرما، و بر اشك [ندامت من‌] ترحم نما، و دعايم را ناشنيده مگير، و با توبه‌پذيرى‌ات پشتم را استوار و محكم ساز، و كارم را به سامان آر، و عمرم را دراز گردان و آن‌گاه كه [در قيامت‌] مرا زنده كنى، بر من ترحم كن كه تو بخشنده با كرامت و آمرزنده و مهربان هستى.