پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٦ - شهادت همسر و غير همسر

«يكى از عموزادگانم به ابو جعفر ثانى عليه السّلام نامه‌اى نوشت كه در آن آمده بود:

دختركى توسط عمويش به همسرى كسى درآمده است و حال كه بزرگ شده اين ازدواج را نمى‌پذيرد. در اين‌باره چه مى‌فرمايى؟

ابو جعفر عليه السّلام به خط خود نوشت: او را نبايد به [پذيرش‌] ازدواج مجبور كرد و هرچه دختر در اين‌باره خواهد همان كند».[١]

حكم وقف‌

از «على بن سليمان نوفلى» نقل شده است كه گفت: «طى نامه‌اى به ابو جعفر ثانى عليه السّلام نوشتم: جدم زمينى را بر فرزندان [و نوادگان‌] مستمند فلان شخص (نام او را بردم) وقف كرده است. شمار موقوف عليهم بسيار است و در شهرها پراكنده هستند [وظيفه من در اين مورد چيست؟].

ابو جعفر عليه السّلام در پاسخ فرمود: زمينى را كه جدت بر فرزندان مستمند فلان شخص وقف كرده است به كسانى تعلق مى‌گيرد كه در همان شهر زندگى مى‌كنند و تو موظف نيستى در جست‌وجوى كسانى برآيى كه دور از دسترس هستند».[٢]

شهادت همسر و غير همسر

از «محمد بن سليمان» نقل شده است كه گفت: «از ابو جعفر ثانى عليه السّلام پرسيدم: چگونه است كه اگر شوهر، زن خود را [به زنا] قذف كند، بايد چهار بار خدا را به شهادت بگيرد، اما اگر كسى غير همسر، مثلا فرزند، مادر خود يا

[١] . همان/ ٤٧٥.

[٢] . همان/ ٤٦٦.