پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤١ - هزينه همسران مأمون

انباشت ثروت‌

انباشت ثروت‌هاى سنگين نزد پاره‌اى از مردم، پديده آن دوره بود و بغداد، مركز جهان اسلام از اين نظر ويژگى داشت. طبقه سرمايه‌دار اين شهر ميليون‌ها در اختيار داشت. بصره نيز طبقه قابل توجه و بزرگى از ثروتمندان را در خود داشت. اين شهر در آن روز مرز عراق و مركز تجارى بزرگى بود كه شرق و غرب را به يكديگر مرتبط مى‌كرد و بازار تجارت هند و جزاير درياى شرقى به شمار مى‌رفت و به همين دليل بصره را سرزمين هند و مادر عراق ناميدند.[١]

هزينه همسران مأمون‌

آنچه مأمون هزينه ازدواج خود با «پوران» كرد، نشان‌دهنده اسراف و گشاده‌دستى بى‌حساب مأمون از كيسه مسلمانان و دست‌اندازى ظالمانه او به حقوق مردم بود. او در اين راه مبالغ خيره‌كننده‌اى صرف كرد. كابين پوران يك ميليون دينار بود و «حسن بن سهل» پدر پوران با مأمون شرط كرده بود كه مراسم عروسى دخترش بايد در روستاى «فم الصلح» برگزار شود و مأمون پذيرفت. زمانى كه خواست به «فم الصلح» برود و مراسم عروسى را برگزار كند، يك ميليون دينار ميان سپاهى كه او را همراهى مى‌كرد تقسيم نمود. در اين سفر، سى هزار غلام و خدمتكار كوچك و بزرگ و هفت هزار كنيز با خود همراه كرده بود ... در اين سفر سپاهى متشكل از چهارصد هزار سواره و

[١] . همان‌جا.