پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٢ - ٤ ميراث تاريخى

مسأله از تو بپرسم. اگر مرا از آن‌ها آگاه كنى مى‌پذيرم كه به حق جانشين رسول خدا هستى و در غير اين صورت، تو را با آنان (مدعيان جانشينى) همسان مى‌دانم.

امير المؤمنين عليه السّلام به او فرمود: هرچه مى‌خواهى بپرس.

آن مرد گفت: چون انسان به خواب رود روح او به كجا مى‌رود؟ انسان چگونه [مطلبى را] به ياد مى‌آورد و فراموش مى‌كند؟ و چگونه فرزند انسان به عموها و دايى‌ها شباهت پيدا مى‌كند؟

امير المؤمنين عليه السّلام رو به ابو محمد عليه السّلام كرد و فرمود: اى ابو محمد، پاسخ او را بده.

ابو محمد عليه السّلام فرمود: چون انسان به خواب برود، روح او به باد مى‌پيوندند و باد در فضا قرار مى‌گيرد. زمانى كه صاحب آن روح جنبيده، آماده بيدار شدن شود، اگر خداى به روح اجازه بازگشت بدهد، باد خود را از فضا جدا كرده و روح خود را از باد جدا كرده و در نهايت روح به بدن صاحبش بازمى‌گردد و اگر خدا اجازه بازگشت ندهد آن باد روح را جذب كرده با خود مى‌برد.

اين‌كه [پرسيدى‌] چگونه انسان فراموش مى‌كند [بدان‌كه‌] قلب (حافظه) انسان در ظرفى است و بر آن طبقى (سرپوشى) قرار دارد. پس هرگاه انسان به هنگام فراموشى خدا را ياد كند و بر محمد و خاندان او درود فرستد، آن سرپوش كه در حكم پرده است به كنارى رفته، دل روشن مى‌شود و انسان آنچه را فراموش كرده، به ياد خواهد آورد و اگر پس از ياد خدا بر محمد و خاندان او درود نفرستد، آن حجاب و پرده همچنان بر دل او خواهد ماند و دل در تاريكى مانده، انسان چيزى را به ياد نخواهد آورد.

ديگر اين‌كه شباهت فرزند به عموها و دايى‌ها از آن‌روست كه چون مرد