پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٨ - بخشندگى و دهش امام عليه السلام

ديگران راه پدران خود را مى‌پيمود. در اين‌جا مواردى از ويژگى‌هاى آن حضرت را برمى‌شمريم.

بخشندگى و دهش امام عليه السّلام‌

امام محمد جواد عليه السّلام دستى سخاوتمند داشت و از همگان بخشنده‌تر بود و به دليل بخشش فراوان و نيكى و احسان در حق مردم، به «جواد» ملقب شد.

درباره بخشندگى و سخاوت آن حضرت داستان‌هايى نقل شده كه از آن جمله است:

تاريخ‌نگاران آورده‌اند: «احمد بن حديد به همراه جمعى از ياران خود عازم حج شد. در ميان راه، راهزنان بر آنان يورش آورده، تمام دارايى‌شان را به غارت بردند. چون احمد و يارانش به مدينه رسيدند، احمد به ديدار امام جواد عليه السّلام رفت و ماجرايى كه در ميان راه بر آنان رفته بود براى حضرت جواد عليه السّلام باز گفت. امام عليه السّلام فرمان داد تا براى احمد تن‌پوشى آورده و دينارهايى به او داد تا ميان همراهان خود تقسيم كند. [پس از آن‌كه دينارها ميان كاروانيان تقسيم شد] ديدند به همان اندازه‌اى است كه از آنان به يغما رفته است».[١]

بدين ترتيب امام جواد عليه السّلام با عطاى سخاوتمندانه خود، آنان را از گرفتارى‌شان رهانيد و اموال از دست‌رفته‌شان را به ايشان بازگرداند.

بنا به گواهى تاريخ، سخاوت و عنايت امام جواد عليه السّلام تنها به انسان‌ها، دوست و حتى دشمن محدود نبود، بلكه جانوران نيز از عنايت و بخشندگى آن حضرت بهره‌مند بودند. از «محمد بن وليد كرمانى» روايت شده است كه گفت:

[١] . الوافى بالوفيات ٤/ ١٠٥ و بحار الانوار ١٢/ ١٠٩.