پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١١ - ٣ برخورد امام جواد عليه السلام با مفاهيم تحريف شده
يحيى گفت: روايت شده است: عمر بن خطاب چراغ اهل بهشت است.
امام عليه السّلام فرمود: اين مطلب نيز محال است، زيرا بهشت با بودن فرشتگان مقرب خدا، حضرت آدم عليه السّلام و حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و تمام پيامبران، از نور آنان روشن نمىشود و با نور عمر روشن مىشود؟!
يحيى گفت: «سكينه» (نسيم بهشتى كه چهره انسان دارد) از زبان عمر سخن خواهد گفت:
امام عليه السّلام فرمود: منكر فضل عمر نيستم، اما ابو بكر از عمر برتر است [و اگر چنين چيزى درست باشد، بايد از زبان ابو بكر سخن گويد. همين ابو بكر] بر فراز منبر گفت:
شيطانى بر من مسلط شده كه به من آسيب مىرساند، پس هرگاه به كژى گراييدم مرا به راه آوريد!
يحيى گفت: از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده است كه فرمود: اگر من به پيامبرى برانگيخته نمىشدم، بىترديد عمر مبعوث مىشد!
امام عليه السّلام فرمود: كتاب خدا از اين حديث درست گفتارتر است. خداى- عز و جل- مىفرمايد: «وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً؛[١]
و [ياد كن] هنگامى را كه از پيامبران پيمان گرفتيم، و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى پسر مريم، و از [همه] آنان پيمانى استوار گرفتيم.
خداى- عز و جل- كه از پيامبران پيمان گرفت، چگونه ممكن است پيمان را تغيير دهد. وانگهى پيامبران خدا چشم بر هم زدنى شريكى براى خدا قائل
[١] . احزاب/ ٧.