پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٢ - ٣ برخورد امام جواد عليه السلام با مفاهيم تحريف شده

نشدند، پس چگونه خدا كسى را كه به پيامبرى برمى‌گزيند كه بيشتر عمر خود را به شرك گذرانده باشد؟ رسول خدا [درباره رسالت خود] فرمود: «نبّئت و آدم بين الروح و الجسد»؛ زمانى كه آدم بين روح و كالبد بود (هنوز آفريده نشده بود) فرمان پيامبرى‌ام را دريافت كردم.

يحيى گفت: نيز از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده است كه فرمود: هرگاه وحى نمى‌رسيد، به طور قطع مى‌پنداشتم كه بر خاندان خطّاب نازل مى‌شود. [در اين باره چه مى‌گويى؟]

امام عليه السّلام فرمود: اين نيز محال است، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نمى‌بايست در رسالت و پيامبرى خود شك و ترديد داشته باشد، چرا كه خدا فرموده است: «اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ‌ ...؛[١] خدا از ميان فرشتگان رسولانى برمى‌گزيند و نيز از ميان مردم».

حال چگونه ممكن است كه رسالت و مقام نبوت از برگزيده خداى متعال به كسى منتقل شود كه به حضرتش شرك ورزيده است؟

يحيى گفت: روايت شده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: اگر عذاب [الهى‌] نازل شود جز عمر كسى از آن رهايى نخواهد يافت!

امام جواد عليه السّلام فرمود: اين مطلب نيز از ديگر محالات است، زيرا خداى متعال فرموده است: «وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ؛[٢]

و تا تو در ميان آنان هستى، خدا بر آن نيست كه ايشان را عذاب كند، و تا آنان طلب آمرزش مى‌كنند، خدا عذاب‌كننده ايشان نخواهد بود.

[١] . حج/ ٧٥.

[٢] . انفال/ ٣٣.