پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٥ - نماز

منبعى پربار و سرشار براى استنباط احكام شرعى پذيرفته‌اند، چرا كه اين احاديث، تبلور سنت معصومان عليهم السّلام و همان «قول»، «فعل» و «تقرير» آنان است.

رواياتى بسيار از حضرت امام جواد عليه السّلام روايت و در موسوعه‌هاى فقهى و حديثى تدوين شده و معظم ابواب فقه را شامل مى‌شوند كه در اين مبحث بخشى از آن را نقل مى‌كنيم:

نماز

١. راوى مى‌گويد: «به ابو جعفر ثانى عليه السّلام نامه‌اى نوشتم و در آن درباره [نماز در پوست‌] سنجاب، فنك‌[١] و خز پرسيدم، سپس افزودم: دوست دارم بدون «تقيه» پاسخ مرا بدهى.

آن حضرت به خط خود نگاشتند كه:

بخوان [كه اشكال ندارد]».[٢]

فقيهان از اين خبر و مانند آن، استدلال كرده‌اند كه نماز با پوست اين جانوران در صورتى كه ذبح شرعى شده باشند جايز است.

٢. راوى مى‌گويد: «ابو جعفر عليه السّلام را در روز ترويه ديدم كه ظهر هنگام و پشت مقام، در حالى كه نعلينى به پا داشت شش ركعت نماز گزارد».[٣]

اين روايت، مستند فقيهان مبنى بر جواز نماز گزاردن با پاپوش تهيه شده از پوست جانور تزكيه (ذبح شرعى) شده، مى‌باشد.

[١] . فنك، جانورى كوچك و از تيره سگ‌سانان است. بيشتر شبيه روباه است، اما گوش‌هاى بزرگى دارد.

طول اين جانور با احتساب دم، چهل سانتى متر است. اين جانور بهترين پوست‌ها را دارد( المنجد، ماده: فنك).

[٢] . همان‌جا.

[٣] . همان/ ٣٨٩.