پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧١ - على بن مهزيار

كند. از كفايت‌كننده و دفع‌كننده [هر شر و خطر] اميد دارم كه مكر هر نيرنگ‌بازى را از تو دور كند، ان شاء الله.[١]

اين نامه بيانگر خدمتى است كه على بن مهزيار براى امام جواد عليه السّلام انجام داده و از همين‌رو حضرتش خرسندى خويش را از على آشكار، براى او دعا كرده، از خدا برايش اجر فراوان خواسته است.

در نامه ديگرى كه حضرت امام جواد عليه السّلام به على بن مهزيار نوشته، آمده است: از آنچه درباره قمى‌ها- كه خدايشان نجات دهد و براى آنان فرجى حاصل كند- باز گفتى آگاه شدم. با كارت كه همچنان دنبال مى‌كنى، من را خشنود كردى كه خدا تو را با [پاداش‌] بهشت، خشنود كند و به واسطه رضامندى من از تو، نسبت به تو خشنود شود. از خدا براى تو عفو و مهربانى اميد دارم و [در پايان‌] مى‌گويم: خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى است.[٢]

متن اين نامه روشن مى‌كند كه على بن مهزيار مردم قم را كه در سختى و گرفتارى به سر مى‌بردند، رهايى بخشيد و همين اقدام، امام عليه السّلام را شادمان كرده بود و حضرتش به پاس آن خدمت، براى او دعا كرد و نيل به بهشت را براى على مسئلت فرمود.

امام جواد عليه السّلام در يكى از نامه‌هاى خود كه به على بن مهزيار نوشت او را مخاطب قرار داد و فرمود:

به سوى خانه خويش روان شو. خدا تو را به بهترين خانه در دنيا و آخرت رهنمون شود.[٣]

پس از آن‌كه على خدمت به امام عليه السّلام را به پايان رساند، امام جواد عليه السّلام او را با

[١] . رجال كشى ص ٥٥٠.

[٢] . همان‌جا.

[٣] . همان‌جا.