پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩ - بخش نخست امام محمد جواد عليه السلام در يك نگاه

بخش نخست امام محمد جواد عليه السّلام در يك نگاه‌

حضرت امام ابو جعفر، محمد بن على جواد عليه السّلام نهمين امام از خاندان رسالت است كه حضرت ختمى مرتبت، به فرمان خداوند امر امامت را به آنان سپرد تا پس از وى مسئوليت و راهبرى امت و جامعه را برعهده گيرند؛ همان‌هايى كه قرآن، عصمت‌شان را بيان و روايات متواتر بر امامت‌شان تصريح كرده است.

امام جواد عليه السّلام همانند پدران گرامى‌اش آينه تمام‌نماى والايى‌ها و بزرگوارى‌هايى بود كه دارنده آن‌ها را شايسته امامت و رهبرى انقلابى- الهى مى‌كرد. حضرتش در هفت سالگى، امامت عامه را برعهده گرفت. اگرچه در آن روزگار رهبرى و امامت خردسالى امرى نامأنوس بود و شايد بودند كسانى كه كينه‌توزانه بر آن خرده مى‌گرفتند، اما حكمت الهى پيش از او نيز چنين اقتضا كرده بود و حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام نوزاد در حالى كه در گهواره بود به مقام نبوت دست يافت.

تاريخ در لابه‌لاى امامت زودهنگام امام جواد عليه السّلام اين باور و اعتقاد شيعه دوازده امامى را تأييد كرد كه «امامت منصبى الهى است و خداوند آن را به شايستگان و كمال‌يافتگان همه روزگاران مى‌بخشد»، چرا كه آن بزرگوار، در عين خردسالى با عالمان بزرگ عصر خود مباحثه نمود و با دانش خدا داده و برهان رسايش بر آنان پيروز شد، آن‌چنان كه عالمان و حاكمان عصر او در