پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٩ - شهادت امام رضا عليه السلام و امامت حضرت جواد عليه السلام

امام رضا عليه السّلام فرمود: [خردسالى‌] زيانى به آن (امامت) نمى‌رساند. عيسى در كمتر از سه سالگى به رسالت مبعوث شد.[١]

٥. راوى مى‌گويد: «نزد ابو الحسن الرضا عليه السّلام بودم كه فرزندش، ابو جعفر را كه در سنى كودكى بود، نزد حضرت آوردند. امام عليه السّلام فرمود: اين، مولودى است كه با بركت‌تر از او براى شيعيان ما زاده نشده است.[٢]

٦. نيز راوى گفته است: «زمانى كه ابو جعفر عليه السّلام به دنيا آمد، به حضور امام رضا عليه السّلام رسيدم. آن حضرت فرمود: خداى- جل و علا- فرزندى به من عطا فرمود كه وارث من و وارث آل داوود است.[٣]

٧. همچنين از راوى نقل شده است كه: «در حضور امام رضا عليه السّلام بودم. آن حضرت فرزند خردسالش را خواست و او را در دامن من نشاند و فرمود: جامه از تن او بركن. چنان كردم.

امام عليه السّلام فرمود: ميان دو شانه او را بنگر، مانند مهر در داخل گوشت قرار دارد. آيا آن را مى‌بينى مانند همين [مهر] در همين موضع از بدن پدرم نيز وجود داشت.[٤]

٨. در روايت است كه: «امام رضا عليه السّلام هميشه فرزندش محمد (جواد) را گرامى و بزرگ مى‌داشت و با كنيه نام مى‌برد و- مثلا- مى‌فرمود: ابو جعفر به من نوشت و به ابو جعفر نوشتم. در آن هنگام ابو جعفر، خردسال بود و در مدينه سكونت داشت.

[راوى مى‌گويد:] نامه‌هاى ابو جعفر در نهايت شيوايى و زيبايى بود.

مى‌شنيدم كه امام رضا عليه السّلام مى‌فرمود: «ابو جعفر وصيّي و خليفتي في أهلي من بعدي»؛

[١] . همان/ ٩٣.

[٢] . همان/ ٩٥.

[٣] . مستدرك عوالم العلوم ٢٣/ ٦٨.

[٤] . همان/ ٦٩.