پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢١ - نخست پاسخ به انحرافهاى فكرى

امام رضا عليه السّلام درباره قطع رابطه و متاركه با غاليان و مفوضه فرموده است:

«الغلاة كفّار، و المفوضة مشركون، من جالسهم أو خالطهم أو واكلهم، أو شاربهم، أو واصلهم، أو زوّجهم، أو تزوّج منهم، أو آمنهم، أو ائتمنهم على أمانة، أو صدّق حديثهم، أو أعانهم بشطر كلمة خرج من ولاية اللّه- عزّ و جلّ- و ولاية رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله و ولايتنا أهل البيت عليهم السّلام؛

غاليان كافرند و مفوضه مشرك. هركس با آنان همنشينى كند، معاشرت داشته باشد، با ايشان بر يك خوان بنشيند، در حق آنان نيكى كند، به آنان همسر دهد يا از ايشان همسر گزيند، امان‌شان دهد، امانتى به آنان بسپارد و ايشان را امين بداند، گفتار ايشان را راست بخواند و يا به نيم كلمه‌اى آنان را يارى كند، از حريم دوستى خدا و رسول خدا و ما اهل‌بيت عليهم السّلام خارج شده است.[١]

در روايتى ديگر، حضرتش از قطع رابطه با تمام گروه‌هاى غاليان سخن گفته، فرموده است:

«لعن اللّه الغلاة ألا كانوا يهودا، ألا كانوا مجوسا، ألا كانوا نصارى، ألا كانوا قدريّة، ألا كانوا مرجئة، ألا كانوا حروريه ... لا تقاعدوهم و لا تصادقوهم، و ابرؤوا منهم برئ اللّه منهم؛[٢]

خدا غاليان را لعنت كند كه همانند يهوديان، نصرانيان، مجوسان، قدريان، مرجئه، حروريه (خوارج) هستند. با آنان مجالست و دوستى نكنيد و از ايشان بيزارى جوييد كه خداوند از آنان بيزار است.

از ديگر گروه‌ها و فرقه‌هايى كه امام رضا عليه السّلام در برابر آنان موضع‌گيرى مى‌كرد، فرقه «واقفيه» بود. در اين‌جا به اختصار به موضع‌گيرى امام عليه السّلام عليه‌

[١] . همان/ ٢٠٣.

[٢] . همان/ ٢٠٢.