پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢١ - امامت محمد جواد عليه السلام در بيان امام رضا عليه السلام

خود كه وجودش تضمين‌كننده دوام و استمرار خط امامت است، با در نظر گرفتن ضرورت‌ها و شرايط حاكم، با بيان نصوصى فرزندش، محمد جواد عليه السّلام را به‌عنوان جانشينى و امام پس از خود معرفى كرد.

امامت محمد جواد عليه السّلام در بيان امام رضا عليه السّلام‌

پيش از ولادت امام محمد جواد عليه السّلام و در سال‌هاى اندكى كه او در كنار پدر زيست، هماره امام رضا عليه السّلام بياناتى در مورد امامت فرزندش جواد ارائه مى‌فرمود. در اين‌جا با رعايت ترتب زمانى به مواردى از رهنمودهاى امام رضا عليه السّلام درباره امامت حضرت جواد عليه السّلام مى‌پردازيم:

١. از «صفوان بن يحيى» نقل شده كه گفت: «به امام رضا عليه السّلام گفتم: پيش از آن‌كه خداوند «ابو جعفر» (جواد) را به تو عنايت كند [درباره فرزندت‌] مى‌پرسيديم و پاسخ مى‌دادى: خداوند مرا پسرى عطا خواهد كرد و خداوند چنين كرد و چشم ما را به او روشن گرداند. اگر- خداى ناكرده- روزى، روزگار تو سرآيد، كه را به امامت برگزينم؟

امام رضا عليه السّلام به ابو جعفر كه در كنار پدرش بود، اشاره كرد. گفتم: فدايت گردم، اين كودك، تنها سه سال دارد!

امام عليه السّلام فرمود: خردسالى به [امر امامت‌] او زيانى نمى‌رساند كه عيسى نيز در سه سالگى به پيامبرى رسيد.[١]

اين ديدار و گفت‌وگو به‌طور دقيق در سال ١٩٨ ق.؛ يعنى سه سال پس از ولادت امام جواد عليه السّلام- كه در سال ١٩٥ ق. رخ داده بود- صورت گرفت. نكته‌

[١] . اصول كافى ١/ ٣٢١ و الفصول المهمه/ ٢٦٥.