پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٢ - امامت محمد جواد عليه السلام در بيان امام رضا عليه السلام

ديگرى كه در اين بيان جلب توجه مى‌كند اين است كه امام رضا عليه السّلام حتى پيش از به دنيا آمدن فرزندش حضرت جواد عليه السّلام، به‌طور صريح از امامت او سخن مى‌گفت. حضرت در هر فرصتى با تصريح يا تلويح، امامت فرزندش را مطرح مى‌كرد و مسلمانان را به جايگاه او توجه مى‌داد.

٢. امام رضا عليه السّلام درباره نوزاد خود فرمود: «هذا المولود الذي لم يولد مولود أعظم بركة على شيعتنا منه»؛[١] اين مولودى [است كه‌] مباركتر و خجسته‌تر از او براى شيعيان ما زاده نشده است.

در اين عبارت مى‌بينيم كه امام رضا عليه السّلام در روزهاى آغازين ولادت امام جواد عليه السّلام اين‌گونه او را توصيف كرده است و جايگاه و شكوه او را به همگان نمايانده است.

٣. از «معمر بن خلاد» نقل شده كه گفت: «از امام رضا عليه السّلام شنيدم- در حالى كه از چيزى نام برده شد- فرمود: چه نيازى به آن داريد؟ اين ابو جعفر را [به‌عنوان امام پس از خود] جانشين خود كرده‌ام. ما خاندانى هستيم كه خردسالان ما از بزرگان ما ارث مى‌بردند و [در دانش و رهبرى‌] يكسانند.[٢]

٤. عليرغم اين‌كه امام رضا عليه السّلام از مدينه دور بود، اما هماره از طريق مكاتبه با فرزندش امام جواد عليه السّلام ارتباط داشت و در نامه‌هايى كه به فرزند خود مى‌نوشت با جملاتى آكنده از احترام او را بزرگ مى‌داشت. امام رضا عليه السّلام هميشه فرزندش را با كنيه ياد كرده، مى‌گفت: «ابو جعفر [خطاب‌] به من نوشت و من [خطاب‌] به ابو جعفر نوشتم». نامه‌هايى كه از ابو جعفر عليه السّلام جواد عليه السّلام مى‌رسيد در اوج شيوايى و زيبايى بود.

[١] . اصول كافى ١/ ٣٢١.

[٢] . همان ١/ ٣٢٠ و الفصول المهمه/ ٢٦٥.