پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٨ - دانش امام رضا عليه السلام

البته روشن است كه اين ويژگى، اختصاص به حضرت رضا عليه السّلام ندارد، بلكه امامان معصوم عليهم السّلام همين روش را در پيش گرفته بودند تا تبعيض نژادى و قومى را از جامعه بزدايند و آن را به اين جهت توجه دهند كه همه انسان‌ها در يك سطح بوده و تنها مراتب تقوا و پرهيزگارى و اعمال صالح است كه آنان را مقام والا و شايستگى و برترى مى‌بخشد.

دانش امام رضا عليه السّلام‌

احاطه امام رضا عليه السّلام بر گونه‌هاى علوم و معارف، از ويژگى‌هاى برجسته آن حضرت بود، به‌گونه‌اى كه مورخان و راويان، يكصدا حضرت را در احكام دين، فلسفه، طب و ديگر دانش‌هاى آن روز، سرآمد روزگار مى‌دانستند.

«عبد السلام هروى» كه ملازم و همراه امام رضا عليه السّلام بود درباره فراوانى و گستردگى دانش آن حضرت مى‌گويد: عالمتر از على بن موسى الرضا عليه السّلام نديدم و هر عالمى كه او را مى‌ديد همانند من [به بى‌نظير بودن حضرتش‌] اقرار مى‌كرد. [روزى‌] مأمون مجلسى آراست و به درخواست او شمارى از عالمان ديگر اديان و فقيهان شريعت و متكلمان در آن مجلس شركت كردند او (امام رضا عليه السّلام) همگان را مغلوب كرد و در نتيجه، همه آنان به فضل و برترى [دانش‌] او و ناتوانى خويش زبان به اقرار گشودند.

[او مى‌گويد:] از او شنيدم كه مى‌گفت: در «روضه» (حرم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله) مى‌نشستم و شهر مدينه آكنده از عالمان بود، اما هرگاه يكى از آنان در مسأله‌اى دچار مشكل [و سرگشتگى‌] مى‌شد، همگان مرا حريف آن دانسته، مسأله را نزد من مى‌فرستادند و من پاسخ آن را مى‌دادم.

دانش سرشار و كامل حضرت رضا عليه السّلام، او را سرآمد روزگار خود كرده بود و در سراسر گستره اسلامى تنها مرجعى بود كه فقيهان و عالمان در هر