پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٢ - مرحله آغازين معرفى جانشين(١٥٠ - ١٧٨ ق)

مى‌داشت. در روايت «مفضل بن عمر» آمده است: «به امام كاظم عليه السّلام گفتم:

فدايت شوم، چنان محبتى از اين كودك در دلم به وجود آمده كه تابه‌حال از كسى جز شما مانند آن را در دل خود نيافته‌ام.

امام عليه السّلام فرمود: «يا مفضل، هو مني بمنزلتي من أبي عليه السّلام، ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»[١]؛

اى مفضل، جايگاه او نسبت به من همانند جايگاه من نسبت به پدرم است. [سپس اين آيه را تلاوت فرمود:] «فرزندانى كه بعضى از آنان از [نسل‌] بعضى ديگرند، و خداوند شنواى داناست».

به امام عليه السّلام گفتم: پس از تو او صاحب اين امر (امامت) است؟

امام عليه السّلام فرمود: آرى».[٢]

مرحله آغازين معرفى جانشين (١٥٠- ١٧٨ ق)

امام كاظم عليه السّلام در آغاز امامت خود، ياران و اصحاب خاص خود و افراد مورد اعتماد و رازدار را گاهى به كنايه و زمانى به‌طور صريح از امامت فرزندش امام رضا عليه السّلام آگاه كرده، آنان را به پذيرفتن امامت او و تن دادن به گفته‌هاى او فرامى‌خواند.

از «داوود بن رزين» نقل شده است كه گفت: «اموالى براى ابو ابراهيم (امام كاظم عليه السّلام) بردم. امام عليه السّلام بخشى از آن را گرفته، بخش ديگر آن را بازگرداند. به حضرتش گفتم: فدايت شوم، چرا اين [مال‌] را به من بازگرداندى؟

فرمود: آن را نزد خود نگاه دار تا پس از من صاحب اين اموال، آن را از تو بخواهد.

[١] . آل عمران/ ٣٤.

[٢] . عيون اخبار الرضا ١/ ٣٢.