پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢ - زهد امام رضا عليه السلام

زهد امام رضا عليه السّلام‌

زهد در دنيا و رويگردانى از شكوه، فريبايى و آرايه‌هاى دنيايى از ديگر ويژگى‌هاى امام رضا عليه السّلام بود. «محمد بن عباد» آن‌گاه كه به بيان زهد و بى‌توجهى امام رضا عليه السّلام به دنيا مى‌پردازد، چنين مى‌گويد[١]: [امام‌] رضا در فصل تابستان بر حصير مى‌نشست و زيرانداز زمستانى‌اش، پشمينه‌اى خشن و سخت بود و تن‌پوش او پشمينه‌اى بود و چون به ميان جمع مى‌رفت، لباسى آراسته و فاخر بر تن مى‌كرد.

«سفيان ثورى» به ديدار امام عليه السّلام رفت حضرت جامه‌اى از خز بر تن داشت.

سفيان، آن جامه را براى امام عليه السّلام نامناسب خوانده، به او گفت: «اگر تن‌پوشى پست‌تر از اين به تن مى‌كردى [بهتر بود].

امام عليه السّلام به نرمى، دستان سفيان را گرفته، درون آستين خود كرد. سفيان دريافت كه امام عليه السّلام زير آن لباس فاخر، پشمينه پوشيده است، آن‌گاه امام عليه السّلام فرمود: اى سفيان اين جامه خز را براى خلق بر تن كرده، اين پشمينه را براى خداوند پوشيده‌ام.[٢]

زمانى كه امام عليه السّلام به ولايت‌عهدى رسيد از مظاهر قدرت دورى جسته، آن را هم‌سنگ پشيزى نمى‌دانست و به هيچ اجتماع رسمى تمايل نشان نمى‌داد و از آن رويگردان بود و حتى از تجليل مردم نسبت به پادشاهان و حاكمان، بيزارى مى‌جست و آن را ناپسند مى‌شمرد.

[١] . عيون اخبار الرضا ١/ ١٧٨ و المناقب ٤/ ٣٨٩.

[٢] . المناقب ٩/ ٣٨٩- ٣٩٠.