پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٥ - دوم نشر افكار سالم

ندّ، و لا كفو»؛[١]

[در اقرار به يگانگى خداوند] همين ما را بس است كه گواهى مى‌دهيم: خدايى جز خداى يگانه نيست كه صمد است و همسر و فرزندى نگزيده، پاينده، شنوا، بينا، قوى، ماندگار و نور است. دانايى كه نادانى در او راه نيابد، توانايى است كه ناتوان نشود، بى‌نيازى است كه نيازمند نگردد، دادگرى است كه ستم روا ندارد و خالق همه چيز است و مانند و شبيهى، ضد و شريكى و همتايى ندارد.

سپس امام رضا عليه السّلام كسانى را كه درباره توحيد خداوند سخن گفته‌اند، به سه دسته تقسيم كرده، فرمود:

مردم در توحيد، سه راه پيموده‌اند: [گروهى آن را] نفى، [كرده،] گروهى با تشبيه خداوند به اشياء يا اشخاصى، او را اثبات كرده [و گروهى يگانگى خدا را] بدون تشبيه [اثبات كرده‌اند]. بنابراين، نفى خداوند و اثبات او با تشبيه روا نباشد و راه راست در راه سوم؛ يعنى اثبات وجود خداوند بدون تشبيه او [به موجودات‌] است.[٢]

از امام رضا عليه السّلام [درباره «جبر» و «اختيار»] پرسيده شد: «آيا خداوند بندگان را به كارهايى كه در توانشان نباشد مكلف مى‌كند؟

امام عليه السّلام فرمود: او دادگرتر از آن است [كه چنين ستمى بر آنان روا دارد].

سؤال شد: آيا بندگان مى‌توانند هرچه بخواهند بكنند؟

امام عليه السّلام پاسخ داد: آنان ناتوانتر از آن هستند [كه هرچه بخواهند بكنند]».[٣]

بدين ترتيب مى‌بينيم كه نشر افكار اسلامى، اصلى اساسى و ابزارى كارآمد در اصلاح فكرى جامعه است، زيرا انديشه، نظريه و قانون‌گذارى باطل از ميان‌

[١] . تحف العقول/ ٣١٠.

[٢] . بحار الانوار ٣/ ٢٦٣.

[٣] . الوافى بالوفيات ٢٢/ ٢٤٩.