پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٣ - ٢ گفتوگو با ارباب اديان

شناخت انجيل بر من آشكار شد و مطالبى را شنيدم كه آن را مى‌دانستم و به حقانيت آن پى بردم و بر دانشم افزوده شد.

امام عليه السّلام به او فرمود: گواهى اين عالمان را مى‌پذيرى؟

جاثليق پاسخ داد: [آرى، گواهى آنان‌] نافذ است. آنان عالمان به انجيل بوده‌اند و هرچه گفته‌اند، حق است.

امام عليه السّلام به مأمون و افراد خاندان خود و ديگر حاضران در مجلس فرمود:

بر او [و اقرارش‌] گواه باشيد.

گفتند: گواه هستيم.

امام عليه السّلام به جاثليق فرمود: متى گفته است: «مسيح، فرزند داوود بن ابراهيم بن اسحاق بن يعقوب بن يهودا بن خضرون است».

مرقابوس نيز نسب عيسى بن مريم عليه السّلام را اين‌چنين خوانده است: «او «كلمه» خداوند است كه حضرت حق آن را در كالبد آدمى‌زاده قرار داد و [در نتيجه‌] به صورت انسان درآمد».

لوقا نيز گفته است: «عيسى بن مريم و مادرش دو انسان بودند كه «روح القدس» در آن دو داخل شد (دميده شد)».

[اى مرد نصرانى، حال‌] تو را به پسر (عيسى) و مادر (مريم) سوگند مى‌دهم اين گفته را از متى مى‌دانى؟

از ديگرسو، تو گواهى عيسى را بر خودش چنين بيان مى‌كنى [كه گفته است‌]: «اى جماعت حواريون، [بى‌خلاف و گزاف كه‌] به حقيقت مى‌گويم: هر كس به آسمان برود به يقين بازگشتى ندارد، جز [آن‌] سوار شتر [كه‌] خاتم پيامبران [است‌] كه او به آسمان خواهد رفت و به زمين بازمى‌گردد». نظر تو درباره اين گفته چيست؟