پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٧ - زمينهسازى براى حكومت جهانى امام مهدى(عجل الله فرجه)

أدرك زمانه فليتمسّك بدينه، و لا يجعل للشيطان إليه سبيلا بشكه ...»؛[١]

سوگند به آن [خدايى‌] كه مرا مژده دهنده به حق فرستاد [به يقين‌] «قائم» از فرزندانم براساس پيمانى كه ميان من و اوست غيبت مى‌كند [و چنان غيبت او طولانى شود] كه بيشتر مردم خواهند گفت: خدا چه نيازى به [وجود] آل محمد دارد؟

و گروهى در ولادت او دچار شك مى‌شوند. هركس روزگار او را درك كرد دين خود را نيكو پاسدارى كند و مبادا با [تن دادن به‌] شك، شيطان را به خويش راه دهد (او را بر خود مسلط كند).

امام رضا عليه السّلام براساس مسئوليتى كه برعهده داشت، اين اصل اسلامى را (موضوع غيبت) در ميان نزديكان و افراد مورد اطمينان خويش ترويج مى‌كرد.

بنابر آنچه در «مسند امام رضا عليه السّلام» ثبت شده ٣٦ روايت در باب «غيبت» از امام رضا عليه السّلام نقل شده است كه در اين‌جا به مواردى از آن‌ها اشاره مى‌كنيم:

١. از «ايوب بن نوح» روايت شده است كه گفت: «به امام رضا عليه السّلام گفتم:

اميد داريم كه اين امر (خلافت و حكومت فراگير) از آن تو باشد و خداوند- عزّ وجلّ- بدون جنگ آن را به شما بازگرداند، چرا كه با تو بيعت شد و به نام تو سكه زدند.

امام عليه السّلام فرمود: هريك از ما كه مورد نامه‌نگارى قرار گيرد، سرشناس شود و اموال براى او روانه گردد [بى‌ترديد به تيغ‌] كشته شده يا در بستر [به زهر جفا] جان خواهد داد تا اين كه خداوند- عزّ و جلّ- براى اين امر (حكومت) مردى را خواهد فرستاد كه ولادت و پرورش او پنهان است، اما نسب [و نياكان‌] او بر همگان آشكار است.[٢]

٢. از «محمد بن ابى يعقوب بلخى» نقل شده است كه گفت: «از ابو الحسن‌

[١] . كمال الدين و تمام النعمة ١/ ٥١.

[٢] . اصول كافى ١/ ٣٤١ و كمال الدين و تمام النعمة ٢/ ٣٧٠.