پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٠ - ٩ گفتوگوى امام رضا عليه السلام با سليمان مروزى

شما بهتر نبودم». دومين آنان (عمر) گفت: «بيعت با او رخدادى غيرمنتظره و اقدامى نامعقول بود. از اين پس هركس چنين خطايى مرتكب شود او را بكشيد».

به خدا سوگند او (عمر) كيفر مرتكبان چنين خطايى را تنها كشته شدن مى‌دانست. بنابراين، [انتخاب و] بيعت با كسى كه بهترين مردم نبوده و از مزاياى «بهترين» بودن، چون: دانش، جهاد و ديگر فضايل برخوردار نباشد- كه او نيز چنين بود- چنان خطاى فاحش و ويرانگرى است كه هركس مرتكب همانند آن شود كيفرش كشته شدن است. حال، تعيين جانشين از سوى چنين كسى [كه به اين صورت انتخاب شده‌] چگونه پذيرفته مى‌شود؟

از ديگرسو او بر فراز منبر مى‌گفت: «شيطانى بر من چيره مى‌شود، پس هر گاه كه [ديديد] مرا از راه راست خارج مى‌كند، شما مرا به راه آوريد و چون خطايى كردم، راهنمايى‌ام كنيد».

چه راست گفته باشند، چه دروغ، در هرحال آنان امام نيستند. [اينك از يحيى مى‌پرسم كه‌] چه پاسخى دارد؟

مأمون از اين گفتار امام رضا عليه السّلام شگفت‌زده شد و گفت: اى ابو الحسن بر گستره زمين كسى چون تو اين‌چنين نيكو از عهده اين كار (مناظره) بر نمى‌آيد».[١]

٩. گفت‌وگوى امام رضا عليه السّلام با سليمان مروزى‌

«حسن بن محمد نوفلى» مى‌گويد: «سليمان مروزى، متكلم خراسان، بر

[١] . همان ٢/ ٢٣١.