پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٩ - نخست اقامه دين و احياى سنت

استفاده امام رضا عليه السّلام از فرصت‌ها

حضرت رضا عليه السّلام در شرايطى كه دست داده بود و براى آن حضرت، آزادى نسبى به همراه داشت، چند زمينه را عرصه فعاليت خويش ساخت كه ذيلا بررسى مى‌شود:

نخست: اقامه دين و احياى سنت‌

موقعيت به دست آمده، فرصتى بود تا امام رضا عليه السّلام و خاندان و يارانش به تبيين معالم دين، احياى سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و نشر و ترويج منش و روش اهل‌بيت در عرصه‌هاى سياسى و اجتماعى بپردازند. امام عليه السّلام در دربار بود و مى‌توانست با وزيران، سرداران و نزديكان مأمون ديدار و فعاليت خود را دنبال كند، برادرانش در شهرهاى خود رهبران جنبش شده بودند و يارانش نيز هرجا كه بودند در ميان امت به فعاليت انقلابى خود مى‌پرداختند. امام رضا عليه السّلام با اشاره به همين امر به درگاه خداوند عرضه مى‌داشت:

خداوندا، از اين‌كه خويش را به ورطه هلاكت افكنم بازم داشتى و [خود مى‌دانى‌] كه از سر ناچارى و ناخرسندى تن به پذيرش ولايت‌عهدى دادم و اگر مخالفت كرده، آن را نمى‌پذيرفتم، عبد اللّه مأمون مرا مى‌كشت.

بار خدايا، [مى‌دانم و اعتقاد و ايمان دارم كه‌] عهدى جز عهد تو نيست و ولايت و سرپرستى‌ها تنها از جانب توست. پس مرا توفيق ده تا دينت را برپا دارم و سنت پيامبرت محمد صلّى اللّه عليه و اله را زنده كنم كه تو سرپرست و يارى‌كننده و نيكو سرپرست و نيكو يارى‌كننده‌اى.[١]

[١] . همان ١/ ١٩.