پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٧ - نشر آراى صحيح در دربار

مجبورند؟

امام عليه السّلام فرمود: خداوند عادل‌تر از آن است كه بر كارى مجبور كند آن‌گاه كيفر دهد.

سهل گفت: بنابراين آزادند؟

امام عليه السّلام فرمود: خداوند حكيم‌تر از آن است كه بنده خود را رها كرده، او را به خودش واگذارد.[١]

مأمون به امام رضا عليه السّلام گفت: «اى ابو الحسن، درباره جدت على بن ابى طالب توضيح ده كه چگونه و به چه صورتى تقسيم‌كننده بهشت و دوزخ است؟

امام عليه السّلام فرمود: تو خود از طريق پدرت روايت كرده‌اى و او از پدرانت و آنان از عبد اللّه بن عباس روايت كرده‌اند كه گفت: از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله شنيدم مى‌فرمود: «حبّ علي إيمان و بغضه كفر»؛ دوستى على ايمان و دشمنى او كفر است.

آيا تو چنين مطلبى را روايت كرده‌اى؟

مأمون گفت: آرى.

امام عليه السّلام فرمود: اگر بهشت و دوزخ براساس دوستى و دشمنى او تقسيم شود، پس او (على) تقسيم‌كننده بهشت و دوزخ است.

مأمون گفت: اى ابو الحسن، پس از تو خدا مرا زنده نگذارد. گواهى مى‌دهم كه تو وارث علم رسول خدا هستى».[٢]

بدين ترتيب امام رضا عليه السّلام با انديشه نافذ و شيوه هوشمندانه خود مأمون و ديگران را به سؤال از حضرتش وامى‌داشت تا با كسب شناخت درباره اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله به فضايل آنان اعتراف كرده، به حضرتش نزديك شوند. مأمون‌

[١] . نثر الدر ١/ ٣٦١.

[٢] . نثر الدر ١/ ٣٦٤.