پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٠ - ٥ گفتوگو با ارباب مذاهب اسلامى

برترى، شرافت، پيشگامى، برگزيدگى و پاكى و پاكيزگى را برشمرديم [آن‌چنان روشن و آشكار است كه‌] تنها معاندان منكر آن هستند، پس خداى- عز و جل- را بر اين مى‌ستاييم.

پنجم: خداوند فرموده است: «وَ آتِ ذَا الْقُرْبى‌ حَقَّهُ‌[١]؛ و حق خويشاوند را ادا كن». چون اين آيه بر پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله فروفرستاده شد، فرمود: فاطمه (س) را نزد من بخوانيد.

چون فاطمه عليها السّلام نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و اله حاضر شد، رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله فرمود: اى فاطمه.

گفت: لبيك اى رسول خدا.

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود: فدك بدون تاخت‌وتاز و جنگ، بلكه با مصالحه به دست آمده و تنها از آن من است و هيچ مسلمانى در آن سهمى ندارد و به فرمان خداوند آن را به تو مى‌دهم. آن را بپذير و از آن تو و فرزندانت باشد».

بدين ترتيب خداوند عزيز و جبار، با آيه «قربى» اين خاندان را از ميان ساير افراد امت برگزيد.

ششم: فرموده خداوند- عز و جل- است كه: «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌[٢]؛ بگو: بر اين رسالت مزدى از شما، جز دوست داشتن خويشاوندان [ام‌] نمى‌خواهم». خداوند از ميان پيامبران، پيامبر اسلام را و از ميان خاندان‌ها، خاندان او را از اين خصوصيت برخوردار كرد. حضرت احديت به هنگام ياد كردن پيامبران، از نوح چنين ياد مى‌كند: «وَ يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً

[١] . إسراء/ ٢٦.

[٢] . شورى/ ٢٣.