پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠١ - ٥ گفتوگو با ارباب مذاهب اسلامى

تَجْهَلُونَ‌[١]؛ اى قوم من، در برابر تبليغ رسالت خويش مالى از شما نمى‌طلبم. مزد من تنها با خداست. آن‌هايى را كه ايمان آورده‌اند از خود نمى‌رانم، آنان با پروردگار خويش ديدار خواهند كرد، ولى مى‌بينم كه شما مردمى نادان هستيد».

زمانى كه خداوند از هود ياد مى‌كند، مى‌فرمايد: «يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ‌[٢]؛

اى قوم من، در برابر رسالتم از شما مزدى نمى‌طلبم مزد من تنها با آن كسى است كه مرا آفريده است، چرا از روى خرد نمى‌انديشيد؟. اما حضرت حق [در مورد پيامبر ختمى، به گونه ديگرى مقرر داشته،] به او مى‌فرمايد: «بگو: بر اين رسالت مزدى از شما، جز دوست داشتن خويشاوندان [ام‌] نمى‌خواهم» و زمانى دوست داشتن خويشاوندان پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را بر مردم واجب فرمود كه مى‌دانست اين خاندان هرگز از آيين [پاك اسلام‌] روى برنتافته، گام در بيراهه ضلالت و گمراهى نمى‌گذارند.

وانگهى [ممكن است‌] كسى، كسى را دوست بدارد، اما در ميان خاندان او كسى باشد كه نسبت به او كينه و دشمنى ورزد و همين، دل او را [كه مورد محبت قرار گرفته‌] چركين كند. از آن‌جا كه خداوند دوست نداشت دل پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله از مؤمنان چركين باشد، دوستى خاندان [پاك‌] او را بر مؤمنان واجب گرداند. از اين‌رو هركس اين فرمان خدا را [به گوش جان‌] گرفت و نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و خاندان پاك او دوستى و مهر ورزيد، [بى‌ترديد] رسول خدا او را دشمن نخواهد داشت و هركس اين فرمان را ناديده انگاشته، نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و خاندان [پاك‌] او دشمنى ورزد، بر رسول خدا [فرض‌] است كه او را

[١] . هود/ ٢٩.

[٢] . هود/ ٥١.