پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٣ - بخش نخست امام رضا عليه السلام و محنتهاى امام كاظم عليه السلام

از ديگرسو سخن‌چينان عليه امام كاظم عليه السّلام نزد هارون سعايت كرده، او را بر ضد امام عليه السّلام تحريك مى‌كردند. از جمله اين سعايت‌كنندگان، «يحيى برمكى» بود، او به هارون مى‌گفت: «از مشرق و مغرب براى او (امام كاظم «ع») اموال فرستاده مى‌شود و او چندين خزانه دارد».[١]

تمام اين عوامل دست به دست هم داده، هارون را به زندانى كردن حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام واداشت و او در سال ١٧٩ ق. امام كاظم عليه السّلام را بازداشت كرده، به مدت يك سال در بصره زندانى كرد. از سال ١٨٠ ق. امام كاظم عليه السّلام در زندان‌هاى بغداد به بند كشيده شد تا سرانجام به دست يكى از دژخيمان هارون؛ يعنى «سندى بن شاهك» به شهادت رسيد.

آن‌گونه كه از روايت «على بن يقطين» در باب وصيت امام كاظم عليه السّلام در مورد امامت امام رضا عليه السّلام آمده، در سال‌هاى نخستين زندانى شدن امام كاظم عليه السّلام حضرت رضا به ديدار پدر مى‌رفته است.[٢]

حضرت كاظم عليه السّلام به امام رضا عليه السّلام دستور داد تا زمانى كه او زنده است بر در سراى خويش بخوابد تا اين‌كه خبر شهادت پدر به او برسد. امام رضا عليه السّلام چهار سال به همين روال گذراند.

شبى از شب‌ها امام رضا عليه السّلام تأخير كرده، به خانه نرفت. اهل خانه از اين تأخير نگران شدند. چون روز برآمد، امام رضا عليه السّلام وارد خانه شده، نزد «ام احمد» همسر پدرش رفت و فرمود: آنچه را كه پدرم به تو سپرده است به من بده.

ام احمد فرياد برآورد: به خدا سوگند سرورم بدرود زندگى گفت.

امام رضا عليه السّلام او را به سكوت دعوت كرده، فرمود: اين خبر را آشكار مكن‌

[١] . مقاتل الطالبيين/ ٤١٥.

[٢] . الكافى ١/ ٣١١.