پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٨ - اعلان امامت حضرت رضا عليه السلام در فرصت مناسب

اعلان امامت حضرت رضا عليه السّلام در فرصت مناسب‌

در شرايطى كه بر دوران زندگى امام كاظم عليه السّلام حاكم بود، مى‌بايست حضرتش در تصميم‌گيرى و موضع‌گيرى سياسى، به‌ويژه امورى كه به امام و جانشين پس از امام كاظم عليه السّلام مرتبط بود، پنهان‌كارى كند. به همين دليل امام كاظم عليه السّلام از آشكار كردن امر امامت حضرت رضا عليه السّلام پرهيز مى‌كرد، اما زمانى را براى امام رضا عليه السّلام تعيين كرد تا حضرتش امر امامت خود را اعلان كند.

از «يزيد بن سليط زيدى» نقل شده است كه گفت: «گروهى بوديم كه در راه مكه با ابو عبد اللّه عليه السّلام برخورد كرديم. به او گفتم: پدر و مادرم فدايت باد. شما امامان پاكيزه [از پليدى‌] هستيد و كسى را از مرگ گريزى نيست. چيزى (رهنمودى) به من بنمايانيد تا به كسان و خاندان خود برسانم.

امام صادق عليه السّلام فرمود: آرى [چنين خواهم كرد]، اينان فرزندان من هستند و اين (به فرزندش موسى عليه السّلام اشاره كرد) سرور و مهتر آنان است.

بعدها با ابو الحسن موسى عليه السّلام ديدار كردم و به او گفتم: پدر و مادرم فدايت باد. دوست دارم آن‌گونه كه پدرت درباره جانشين خود خبر داد تو نيز چنان كنى.

امام كاظم عليه السّلام فرمود: پدرم در روزگارى نه چون روزگار ما مى‌زيست ... من در حالى از خانه بيرون شدم كه به صورت ظاهر تمام فرزندانم را در امر جانشينى، شريك على كردم، اما در نهان او (على) را به تنهايى به وصايت خويش برگزيدم .. اى يزيد، آنچه به تو گفتم، امانتى است نزد تو كه [مجازى‌] تنها به كسانى بگويى كه عاقل باشند، در عرصه ايمان به نيكى از بوته آزمون الهى برآمده و راست‌گفتار باشند ... [اى يزيد بدان كه او] پس از گذشت چهار سال از مرگ هارون مجاز به بيان اين امر (خلافت و امامت) است و چون چهار سال [از مرگ هارون‌] گذشت، هرچه خواهى از او (على) بپرس كه- إن شاء اللّه- پاسخ خواهد داد.[١]

[١] . عيون اخبار الرضا ١/ ٢٤- ٢٦.