پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١ - بخش سوم پرتوى از شخصيت امام رضا عليه السلام

از ديگر خصلت‌هاى والاى امام رضا عليه السّلام اين بود كه چون بر خوان طعام مى‌نشست، غلامان، نگهبانان و دربانان را نيز بر همان خوان مى‌نشاند. او با اين رفتار به ايشان مى‌آموخت كه عليرغم تمايز و برترى ظاهرى كه ميان مردم وجود دارد، اما همگى در يك سطح و مرتبه مى‌باشند. «ابراهيم بن عباس» مى‌گويد: «خود از على بن موسى الرضا عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود[١]: چون سوگندى ياد كنم كه آزاد كنم، بنده‌اى آزاد مى‌كنم و پس از آن هرچه دارم آزاد مى‌كنم. آن‌گاه به يكى از غلامان سياه خود اشاره كرد [و فرمود:] اگر او (منظور امام عليه السّلام شخص خودش بوده است) مى‌پندارد به دليل خويشاوندى با پيامبر خدا از اين برتر است [چنين نيست‌] مگر اين‌كه كارى نيكو و عمل صالح [صورت گرفته‌] باشد كه در اين صورت برتر از او هستم.

كسى به امام رضا عليه السّلام گفت: «به خدا سوگند، كسى بر روى زمين پدرى گراميتر از پدر تو ندارد.

امام رضا عليه السّلام فرمود: پرهيزگارى به آنان شرافت بخشيد و فرمانبردارى از خداوند ايشان را [از لغزش‌] حفظ كرد.

شخصى ديگر به امام رضا عليه السّلام گفت: به خدا سوگند، تو بهترين مردم هستى ... امام عليه السّلام فرمود: اى فلان، سوگند ياد مكن. بهتر از من كسى است كه بيشتر از [نواهى‌] خدا پرهيز كند و نسبت به [اوامر] خداوند فرمانبردارتر باشد. به خدا سوگند، اين آيه منسوخ نشده است كه حضرت احديت فرمود[٢]: «و شما را ملت ملت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد.[٣]

[١] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٩٥- ٩٦ و بحار الانوار ٤٩/ ٩٥- ٩٦( به نقل از: عيون اخبار الرضا ٢/ ٩٥- ٩٦).

[٢] . حجرات/ ١٣.

[٣] . عيون اخبار الرضا ٢/ ٢٣٦ و بحار الانوار ٤٩/ ٥٩( به نقل از: عيون اخبار الرضا ٢/ ٢٣٦).