انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٢ - آشكار شدن حقايق

بِسِيماهُمْ»[١] مجرمين از صورت‌هاى خود شناخته مى‌شوند. شرايط روز قيامت با شرايط دنيا فرق مى‌كند، در قيامت مثل دنيا كسى از انسان سؤال نمى‌كند كه گناه كرده‌اى يا خير؟!

«فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌّ» در آن روز نه از انسان و نه از جن، از هيچ‌كدام سؤال نمى‌شود كه گناه شما چيست؟ «يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ» به همان علائم كه به صورتش است شناخته مى‌شود. شرايط روز قيامت خيلى سخت است، در آن روز انسان خجالت زده و رسوا مى‌شود. اين در مورد مجرمين بود؛ اما در مورد مؤمنين مى‌فرمايد: «وَ يُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ» بدى‌هاى شما را مى‌پوشانيم! اين‌كه مؤمنين داخل بهشت مى‌شوند، براى ابد در آن‌جا باقى مى‌مانند يك موضوع است، مى‌فرمايد: بدى‌هاى شان را نيز پنهان مى‌شود تا كسى از بدى‌هاى آنان نفهمد، «وَ كانَ ذلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً» اين در پيشگاه خدا بزرگ‌ترين رستگارى است.

زندگانى دنيا مقطعى و كوتاه است، انسان ثروتمند باشد، فقير باشد، قدرت داشته باشد، ضعيف باشد، هرچه باشد، سرانجام همه مى‌گذرد و مرگ به سراغ همه مى‌آيد، انسان‌ها در دنيا ماندنى نيستند، همه بايد بروند، حتى عالم برزخ نيز موقتى است، ممكن است برزخ ميليون‌ها يا ملياردها سال باشد؛ ولى كوتاه و محدود است، يك‌وقتى قيامت مى‌شود، همه‌ى انسان‌ها در آن‌جا حاضر مى‌شوند، قيامت غير از عالم دنيا و عالم برزخ است، انسان براى هميشه درآن‌جا باقى و مخلد است؛ اگر

[١] - الرحمن/ آيه ٤١