انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٣ - همرنگى با جماعت

اگر خراب است، به تو چه مربوط است؟ تو از خود اختيار ندارى؟ خانم محترم! چرا چادر نمى‌پوشى؟ چرا بى‌حجاب از خانه بيرون مى‌شوى؟ چرا در جلو چشم نامحرم خودرا آرايش مى‌كنى؟! تو مگر بازيچه جوانان چشم چران هستى؟! چرا انسانيت خود را زير سؤال مى‌برى؟ چرا شخصيت خود را زيرپا مى‌كنى؟ تو انسان هستى، درس بخوان! تو از خود شخصيت دارى، چرا شخصيت خود را ملعبه جوانان عياش درست مى‌كنى؟ محيط اگر خراب است تو خانم متدينه مقاومت كن! چادر بپوش! بگذار كم كم، ديگران تحت تأثير تو قرار گيرند!! تو انسان هستى، وظيفه انسانى تو ايجاب مى‌كند تا مقاومت كنى!

آقاى محترم! جوان عزيز! شما هم مقاومت كنيد، تا محيط زيست شما از آلودگى بيرون شود، دوسه نفر از خدا بى‌خبر غافل، شما را تحت تأثير خود قرار ندهند. چرا انسانيت خود را نابود مى‌كنيد؟ چرا جايگاه انسانى خود را فراموش مى‌كنيد؟ چراهاى زيادى وجود دارد كه اگر پرسيده شود، همه مى‌گويند: مُد روز همين است، اگر اين‌گونه نباشيم، مردم به ما مى‌خندند!. اين عده در واقع مى‌خواهند بهانه بگيرند. اين بهانه تراشى‌ها را كسى قبول نمى‌كند. قرآن مجيد مى‌فرمايد: «فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ»[١] صبر داشته باشيد، مقاومت كنيد، مردمان بى‌هدف كه بخدا و قيامت يقين ندارند، شمارا سبك نكنند!. يكى از علماى بزرگ مى‌گفت: من از اين آيه مباركه، خيلى استفاده كردم. در هرجايى‌كه مى‌خواستم كوتاه بيايم، آيه مباركه بيادم مى‌آمد و فوراً به مقاومت خود ادامه‌

[١] - روم/ آيه ٦٠