انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - ايمان به خداوند جل جلاله
مىشود. قرآن مجيد مىفرمايد: «فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً»[١] اگر مراد از مدبرات امر، ملائكه باشد، امور را آنها به اذن خدا اداره مىكنند. يكى از لشكرهاى خدا جن است، لشكرهاى بزرگ خداوند جل جلاله زياد است، طوفان درياها، تندبادها، بارانهاى شديد، قحطى، گرسنهگى، گرماى و سرماى شديد، سيلابها، صاعقهها، همهى اينها لشكرهاى خداوند هستند، پروردگار عالم، به واسطه اينها كارها و امورات را انجام مىدهد، لشكريان خدا در واقع آيات او هستند وخدا مىخواهدآيات خود را براى مردم نشان بدهد. «وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً» لشكرهاى خدا در آسمانها و زمين، خيلى زياد است و خداوند به حكمت خود آنها را خلق نموده و به همهى آنها علم و دانايى دارد. لشكرهاى خدا همهى مخلوق خدا را در بر مىگيرد و همهى آنها بر اساس علل و اسباب استواراند، علل و اسباب نيز مخلوق خداست و خداوند متعال جل جلاله به تمام آنها علم دارد و او حكيم و عليم است.
ايمان به خداوند جل جلاله
انسان بايد در تمام شرايط خدا را حمد و سپاس نمايد، به وحدانيت و عظمت او ايمان داشته باشد، به قدرت و توانايى او شك نكند و به او ايمان داشته باشد، ايمان محكم نه ايمان ضعيف، ايمان داراى چندين مرجله است، در حديثى نقل شده است: «إن الإيمان عشر درجات بمنزلة السّلّم»[٢] ايمان داراى ده درجه مىباشد، مثل نردبان، داراى پلهها است، هركه بخواهد ايمان خود را كامل كند، بايد پله به پله بالا
[١] - نازعات/ آيه ٥
[٢] - كافى/ ج ٢، كتاب ايمان و الكفر، باب آخر منه.