انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١٥ - خصوصيات ستاره شعرى

الف: يكى از خصوصيت" شعرى" اين است كه حرارت آن به (يك‌صدو بيست هزار) سانتى‌گراد مى‌رسد، اگر حرارت به صد درجه سانتى‌گراد برسد، آب بخار مى‌شود. آن‌گونه كه دانشمندان علم نجوم بيان مى‌كنند در ستاره" شعرى" درجه حرارت به (١٢٠٠٠٠) (يك‌صدو بيست هزار) درجه سانتى‌گراد مى‌رسد، خيلى حرارت زياد است! شبيه جهنم مى‌باشد. يعنى اگر انسان در ستاره شعرى برود، فوراً بخار گرديده و از بين برود؛ ولى در جهنم انسان بخار نمى‌شود. جهنم جايى نيست كه انسان از بين برود، يعنى خدا وجود انسان را براى چشيدن عذاب بيشتر در آن‌جا حفظ مى‌كند. كره خورشيد نيز داراى حرارت زياد است، حرارت سطح كره خورشيد به (٦٥٠٠) شش هزار و پنجصد درجه سانتى‌گراد مى‌رسد. فاصله خورشيد از زمين زياد است و شايد از چند ميليون حصه، حرارت خورشيد، فقط يك حصه‌اش به زمين برسد كه با آن‌هم در تابستان‌ها بعضى نقاط كره زمين، از شدت گرما براى انسان‌ها قابل تحمل نمى‌باشد. حرارت داخلى خورشيد را (دوازده هزار) درجه سانتى‌گراد مى‌گويند؛ ولى حرات ستاره شعرى، به (يك‌صد و بيست هزار) درجه مى‌رسد، ستاره" شعرى" اصلًا با خورشيد قابل مقايسه نيست، اين‌كه قرآن مجيد از ميان تمام ستاره‌ها نام ستاره" شعرى" را مى‌برد، حتماً خصوصياتى دارد كه يكى از خصوصيات آن، همان شدت حرارت است كه بيان كردم.

ب: خصوصيت ديگر ستاره" شعرى" اين است كه جرم مخصوص ستاره شعرى (پنجاهزار) مرتبه از جرم آب سنگين‌تر است. در تمام ستاره‌هاى منظومه شمسى‌ما تنها (ستاره عطارد) است كه از همه فشرده تر است، جرم مخصوص (عطارد) شش برابر جرم آب مى‌باشد؛ اما جرم ستاره شعرى، (پنجاه هزار) برابر جرم آب است. پناه‌