انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩٧ - ضررهاى تنبلى جوانان

روز ذليل‌تر و خوارتر مى‌شوند، سرانجام كار ما به جايى خواهد رسيد كه نه توان حفظ استقلال سياسى خود را داشته باشيم و نه توان حاكميت ملى را، يك جامعه ذليل و از هم پاشيده خواهيم شد كه براى هميشه زير بار خارجى‌ها باشيم و بدون هيچ‌گونه اختيارى از آنان اطاعت كنيم، براى اين‌كه مرم تنبل و بى‌عرضه، لياقت آزادى و آزادگى را ندارند.

نسل جوان ما اگر مى‌خواهند، به سرنوشت كشور و مردم خود تأثير گذار باشند، بايد علاوه بر چهار ساعتى‌كه درس مى‌خوانند، ده ساعت ديگر مطالعه و تحقيق كنند. به اين درس‌هايى‌كه اكنون در دانشگاه‌هاى كشور تدريس مى‌شود، كسى متخصص نمى‌شود، به فرض اين‌كه درس‌ها هم خوب باشد باز هم، چهار ساعت درس، مُشت نمونه خروار است. بايد روزانه ده ساعت ديگر مطالعه كنند، نه فقط كتاب‌هاى درسى خود را؛ بلكه كتاب‌هايى راكه در علوم مختلف نوشته شده است و مناسب رشته درسى آنان است، نيز مطالعه كنند. كتاب‌هاى درسى در واقع، مانند همان كاغذى است كه نقشه جغرافيايى دنيا روى آن كشيده شده، آيا كسى مى‌تواند ادعا كند كه با نگاه كردن به نقشه جغرافيايى تمام دنيا را بلد شده است؟! نقشه كاغذى كه در روى يك كاغد رسم شده است، ممكن است به اطلاعات انسان بيفزايد؛ ولى با ديدن آن كسى دنيا را بلد نمى‌شود، عرض كردم كه كتاب‌هاى درسى و درس‌هايى‌كه استاد براى محصلين القاء مى‌كند، مانند همان نقشه‌ى است كه در روى كاغذ رسم شده است. براى شناخت دنيا بايد گام‌هاى عملى‌تر برداشته شود، لذا هر محصل‌كه مى‌خواهد، در زندگانى فردى و اجتماعى خود موفق باشد، بايد علاوه بر درس‌هايى‌كه كه در كلاس‌هاى درسى مى‌خوانند، ده ساعت ديگر به‌